PANDYA MANDALA SAMANAM- பாண்டியநாடு சமணம்

பாண்டியநாடு மதுரை சமணக் கோயில்கள், சிற்பங்கள், தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுகள், கல்வெட்டு சாசனம். 

கூன்பாண்டியன் என்னும் நெடுமாறனும் சமண சமயத்தை

மேற்கொண்டிருந்தான். ஆகவே பாண்டி நாட்டில் சமணசமயம் தலைதூக்கி நின்றது. இச்செய்தியைப் பெரியபுராணம் இவ்வாறு கூறுகிறது: 

     ‘‘பூழியர் தமிழ்நாட்டுள்ள 

     பொருவில்சீர்ப் பதிகள் எல்லாம் 

    பாழியும் அருகர் மேவும் 

    பள்ளிகள் பலவு மாகிச் 

    சூழிருட் குழுக்கள் போலத் 

    தொடைமயிற் பீலி யோடு 

    மூழிநீர் கையிற் பற்றி 

    அமணரே யாகி மொய்ப்ப.’’ 

     ‘‘பறிமயிர்த் தலையும் பாயும் 

    பீலியும் தடுக்கும் மேனிச் 

    செறியுமுக் குடையு மாகித் 

    திரிபவர் எங்கு மாகி 

    அறியும் அச் சமய நூலின் 

    அளவினில் அடங்கச் சைவ 

    நெறியினிற் சித்தஞ் செல்லா 

    நிலைமையில் நிகழுங் காலை.’’ 

ஞானசம்பந்தர் காலத்திற்குப் பிறகு பல நூற்றாண்டுவரையில் சமணசமயம் பாண்டிநாட்டில் இருந்த செய்தி கல்வெட்டுக்களினால் தெரிகிறது. ஞானசம்பந்தர் காலத்தில்பாண்டிநாட்டிலே சமணசமயத்தின் ஆதிக்கம் குறைவுபட்டுப் பின்னர்ப் பலநூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு அச்சமயம் மறையத்தொடங்கிற்று என்று

கருதவேண்டியிருக்கிறது. 

இனி மதுரையைச் சூழ்ந்திருந்த எட்டுச் சமண மலைகளை ஆராய்வோம். மதுரையைச்சூழ்ந்து எட்டுமலைகள் உள்ளன என்றும் அவ்வெட்டு மலைகளிலும் எண்ணாயிரம் சமணமுனிவர்இருந்தனர் என்றும் கூறப்படுகின்றன. ஒருமலையில் ஆயிரம் சமணமுனிவர் வீதம் எட்டுமலைகளில் எண்ணாயிரம் முனிவர் வாழ்ந்திருந்தார்கள். ஆயிரம் முனிவர் என்று கூறுவதுகுறிப்பிட்ட தொகையையன்று; பெருந்தொகையினர் என்பது கருத்து. எட்டுமலைகளில் எண்ணாயிரவர் என்றால் எட்டுமலைகளில் தவஞ்செய்திருந்த பெருந்தொகையான சமண முனிவர்கள்என்பது கருத்து. 

 தக்கயாகப் பரணியிலும் எண்பெருங் குன்றங்கள் கூறப்படுகின்றன. 

  ‘‘தேவப் பகைவர் நம்முடம்பு 

   வீங்கத் தூங்கும் வெங்கழுவிற் 

   சேதப்படும் எண்பெருங் குன்றத் 

   தெல்லா வசோகும் எரிகெனவே.’’           (218-ஆம் தாழிசை.) 
இதற்குப் பழைய உரை இவ்வாறு கூறுகிறது. ‘‘எண் பெருங்குன்றாவன: யானைமலையும்நாகமலையும் சுணங்க மலையும், செப்புமலையும்..........வெள்ளிமலையுமென மதுரையைச்

சூழ்ந்திருப்பன என உணர்க’’ 

இவ்வுரையில், மதுரையைச் சூழ்ந்திருந்த ஐந்து சமணர் மலைகளின் பெயர்கள்கூறப்படுகின்றன. மூன்று மலைகளின் பெயர்கள் ஏட்டில் சிதல் அரித்துவிட்டபடியினாலே மறைந்து விட்டன. இப்பெயர்களில் சுணங்கமலை, செப்புமலை, வெள்ளி மலை என்பன எவை என்பது தெரியவில்லை. யானைமலையும் நாகமலையும் மதுரைக்கருகில் உள்ளன.  

சமணர் வழங்கிவரும் ஒருசெய்யுள் எட்டுமலைகளின் பெயரைக் கூறுகிறது.அச்செய்யுள் இது: 
    ‘‘பரங்குன் றொருவகம் பப்பாரம் பள்ளி 

    யருங்குன்றம் பேராந்தை யானை - இருங்குன்றம் 

    என்றெட்டு வெற்பும் எடுத்தியம்ப வல்லார்க்குச் 

    சென்றெட்டு மோபிறவித் தீங்கு.’’ 

  இதில் கூறப்படும் எட்டு மலைகளில் பரங்குன்றம், யானைமலை, இருங்குன்றம்(அழகர்மலை அல்லது சோலை மலை) மதுரைக்கருகில் உள்ளன. மற்ற ஒருவகம் பப்பாரம் பள்ளிஅருங்குன்றம் ஆந்தைமலை என்பவை எந்த மலைகள் என்று தெரியவில்லை. ஆயினும், கல்வெட்டுச்சான்று இலக்கியச் சான்று முதலியவற்றைக்கொண்டு எண்பெருங் குன்றங்கள் எவை என்பதை

ஆராய்வோம். 
சமணமலை: மதுரைக்கு மேற்கே சுமார் 5 மைலில் உள்ளது. இந்தக் குன்றுகள்கிழக்கு மேற்காய் அமைந்துள்ளன. தென்மேற்குக் கோடியில் இம்மலைக்கு அருகில்கீழ்குயில்குடி என்னும் ஊரும், வடமேற்குக் கோடியில் முத்துப்பட்டி அல்லது ஆலம்பட்டி என்று வழங்கப்படுகிறது. ஊரும் இருக்கின்றன. இந்தக் கிராமம் மதுரைத் தாலுகா வடபழஞ்சியைச் சேர்ந்தது. இந்தச் சமணமலையில் அங்கங்கே சமண தீர்த்தங்கரர்களின் உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆகவே இந்த மலைக்கு இந்தப் பெயர் உண்டாயிற்று.

இதற்கு அமணமலை என்றும் பெயர் உண்டு. அமணர் என்னும் பெயர் சமணரைக் குறிக்கும். 201
(சமணமும் தமிழும் – மயிலை, சீனி. வேங்கடசாமி) in the chapter about theAncient Jain temples of Tamilnadu, carries the following information : source  http://www.tamilvu.org/slet/lB100/lB100pd1.jsp?book_id=216&pno=4

இந்தச் சமணமலைப் பாறைகள், சாலைகளுக்குச் சல்லி போடுவதற்காக உடைக்கப்பட்டன. 1952இல், ஜீவபந்து டி.எஸ்.ஸ்ரீபால்

 அவர்கள் அரசாங்கத்தாரைக் கொண்டு இங்குக் கல் உடைப்பதைத் தடுத்துவிட்டார்.

கீழ்குயில் குடியின் அருகில் செட்டிப்பொடவு என்னும் குகை இருக்கிறது. இந்தக் குகையின் இடதுபுறத்தில் ஒரு தீர்த்தங்கரரின் உருவம் பாறையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த உருவத்தின்கீழ் வட்டெழுத்துச் சாசனம் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த எழுத்து கி.பி.10 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டது. குகையின் உள்ளே அரை வட்டமாகக் கூரைமேல் அமைந்துள்ள பாறையில் தனித்தனியாக அமைந்த ஐந்து உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. முதல் உருவம் நான்கு கைகளையுடைய யட்சி உருவம். சிங்கத்தின் மேல் அமர்ந்து ஒரு கையில் வில்லையும் மற்றொரு கையில் அம்பையும் ஏனைய கைகளில் வேறு ஆயுதங்களையும் பிடித்திருக்கிறது. இந்த யட்சிக்கு எதிரில் யானையின்மேல் அமர்ந்துள்ள ஆண் உருவம் கையில் வாளையும் கேடயத்தையும் பிடித்திருக்கிறது. இது சாஸ்தா உருவம் போலும் இதையெடுத்துத் தனித்தனியே மூன்று தீர்த்தங்கரர்களின் உருவங்கள் முக்குடைகளுடன் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இருந்த திருமேனிகள் கடைசியாகப் பதுமாவதி என்னும் இயக்கியின் உருவம், வலதுகாலைத் தொங்கவிட்டு இடதுகாலை மடக்கிச் சுகாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பதுபோல் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஐந்து சிற்பங்களில் நடுவில் உள்ள மூன்று தீர்த்தங்கரரின் உருவங்களுக்குக் கீழே மூன்று வட்டெழுத்துச் சாசனங்கள்(கி.பி.10 ஆம் நூற்றாண்டு) எழுதப்பட்டுள்ளன. 
 செட்டிப்பொடவு

70 mts hight  40 mtr deep one opening cave.           9deg .50 Lat and  78 deg10  East long.

Inscription 4, 5, 6.

To View Chettipudavu full view click the below link:

Samanar Malai Madurai. சமணமலை:

 செட்டிப்பொடவுக்குக் கிழக்கே சமணமலையில் பேச்சிப்பள்ளம் என்னும் இடம் இருக்கிறது. இது குன்றின் மேல் இருக்கிறது. இங்கு வரிசையாகப் பாறையில் சமண தீர்த்தங்கரர்களின உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த உருவங்களின் கீழே வட்டெழுத்துச் சாசனங்கள் எழுதப்பட்டுள்ளன. இவை கி.பி.8ஆம் 9ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டவை. 
  சமணமலையில் உள்ள சாசனங்கள் சில வருமாறு: - 

 1. ஸ்வஸ்திஸ்ரீ வெண்புநாட்டுக் குறண்டி அஷ்ட உபவாசி படாரர் மாணாக்கார் குணசேன தேவர். குணசேன தேவர் மாணாக்கர் கனகவீரப்பெரியடிகள், நாட்டாற்றுப் புறத்து அமிர்தபராக்கிரம நல்லூரான உயிர்குடி ஊரார் பேரால் செய்வித்த திருமேனி 202. 61 of 1910

பள்ளிச்சிவிகையார் ரட்சை. 

 2. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ பராந்தக பர்வதமாயின தென்வட்டைப் பெரும்பள்ளிக் குரண்டி

அஷ்டஉபவாசி படாரர் மாணாக்கர் மகாணந்திப் பெரியார் நாட்டாற்றுப்புரத்து நாட்டார் பேரால் செய்விச்ச திருமேனி. சி பள்ளிச் சிவிகையார் ரட்சை203. 

203. 62 of 1910 204. 63 of 1910 205. 330 of 1908

 3. (வேண்பு)ணாட்டுக் குறண்டி திருக்காட்டாம் பள்ளிக் கனகநந்திப் படாரர் அபினந்தன படாரர். அவர் மாணாக்கர் அரிமண்டல படாரர் அபினந்தன படாரர் செய்வித்த திருமேனி204. . 63 of 1910

4. ஸ்வஸதி ஸ்ரீ வெண்புணாட்டுக் குறண்டித்திருக்காட்டாம் பள்ளிக் குணசேனதேவர் மாணக்கர் வர்த்தமானப் பண்டிதர் மாணாக்கர் குணசேனப் பெரியடிகள் செய்வித்த திருமேனி205.. 330 of 1908

 5. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ இப்பள்ளி உடைய குணசேன தேவர் சட்டன் தெய்வபலதேவன் செய்விச்ச திருமேனி. 206. 331 of 1908 207. 332 of 1908 208. 64 of 1910

6. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ இப்பள்ளி ஆள்கின்ற குணசேன தேவர் சட்டன் அந்தலையான் களக்குடிதன் வைகை அந்தலையான் கையாலிசைச் சார்த்தி செய்வித்த திருமேனி207. 207. 332 of 1908 

 7. (பேச்சிப்பள்ளம்) ஸ்ரீ அச்சணந்தி தாயார் குணமதியார் செய்வித்த திருமேனி ஸ்ரீ208  64 of 1910

 8. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ இப்பள்ளி உடைய குணசேன தேவர் சட்டன் அந்தலையான் மலைதன் மருகன் ஆச்சான் சிறிபாலனைச் சார்த்தி செய்வித்த திருமேனி ஸ்ரீ 209. 65 of 1910

 9. ஸ்ரீ மிழலைக் கூற்றத்து பாரூரிடையன் வேளான் சடைவனைச்சார்த்தி இன்ன மாணவாட நிட்டப்புணாட்டு நா.......கூர் சடையப்பன் செய்வித்த தேவர்.

இ......டனத்து......தா.......தாயார் செய்வித்த திருமேனி.210. 67 of 1910 

 10. ஸ்ரீ வெண்புநாட்டு திருக்குறண்டி பாதமூலத்தான அமிததின் மரைகள் கனகநந்தி செய்வித்த திருமேனி211. . 68 of 1910

 11. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ இப்பள்ளி உடைய குணசேன தேவர் சட்டன் அரையங்காவிதி சங்கணம்பியைச் சார்த்தி செய்விச்ச திருமேனி.212. 68 of 1910 213. 603 of 1951

214. Ep. Rep. 1916 P. 112-113

215. 605 of 1951 216. Ep. Rep. 1936-37, P. 54

பேச்சிப்பள்ளத்திற்கு அப்பால் குன்றின் மேலே அழிந்துபோன ஒரு கோயில்

காணப்படுகிறது. இக்கோயிலின் தரையமைப்பு மட்டுந்தான் இப்போது உள்ளது. இங்குப் 10 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட முற்றுப்பெறாத வட்டெழுத்துச் சாசனம் உண்டு. 

 இந்த இடத்துக்கு மேலே குன்றின்மேல் பாறையில் விளக்கு ஒன்று

செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த விளக்குப் பாறைக்கு அருகில் கன்னட எழுத்துச் சாசனம் காணப்படுகிறது. இதன் கடைசிவரி மட்டும் தமிழாக உள்ளது. இந்தச் சாசனம் கி.பி. 11ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டது. 

 பேச்சிப்பள்ளத்திற்கு அப்பால் குன்றின் மேலே அழிந்துபோன ஒரு கோயில்


Madehevi Perumpalli demolished(Inscriptio 1

http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/unique-jain-sculpture-found-near-peraiyur/article3174366.ece

 https://www.flickr.com/photos/54159433@N02/sets/72157626540271348
(Jeeva bhandhu T.S. Sripal )ஜீவபந்து ஸ்ரீபால்

to read this book click the link:
http://www.jainworld.com/JWTamil/jainworld/sripalbooks/samanar_malai_1
.htmlhttp://www.jainworld.com/JWTamil/jainworld/sripalbooks/samanar_malai_1.html

-----------------------------------------------------------------------------------------

சமண முனிவர்கள் மக்களையும்  ஊர்களையும்  விட்டு  ஒதுக்கி  மிக எளிமையான வாழும் தன்மையினர்   இல்லற வாழ்வினை  துறந்த அம்முனிவர்கள் வாழத் தேர்வு செய்த பகுதிகள்  மலைகளில் இயற்கையாய் அமைந்த  குகைத்தளங்களாகும்.  

அவர்களது அறநெறி வழிகாட்டலில் ஈர்க்கப்பட்ட மக்கள் அவர்களிடம் பெருமதிப்பு கொண்டமை காரணமாக 

அவர்கள் வாழ்ந்த குகைத்தளங்களில்

எளிமையான கற்படுக்கைகள் அமைப்பதும்,

மழைநீர் குகைதளத்தினுள் செல்லாது  வடிந்திட குகைத்தள முகப்புப் பகுதிகளில் நீர்வடி விளிம்புகள் வெட்டிக்கொடுப்பதும்,

குடிநீருக்காக நீர்சுனைகள்அமைத்து கொடுப்பதுமான செயல்களை தர்மமாக கருதினர் அத்தர்ம செயள்களைக் கல்வெட்டுகளகவும் பதித்தனர் இச்செயல்களைத் தம்மம், தமம் என்ற சொற்களல் குறிப்பிடுகின்றன.

Tamil language is found in the Jainawork Samavayanga Sutta(300 BCE) and 

Pannavana Sutta (168 BCE) where a script called Damilli is mentioned.[3] In the Buddhistwork, Lalitavistara (translated into Chinese in 308 CE), a script called Dravidalipi is mentioned. According to Kamil Zvelebil, Damilli and Dravidalipi are synonymous for Tamil writing.

தமிழி எழுத்து வடிவங்களைக் கீழே இடம் பெற்றுள்ள படத்தில் காணலாம்.

Courtesy: Click the link below for more details.

http://www.tamilvu.org/courses/degree/a051/a0514/html/a051414.htm

தமிழ் பிராமி வரிவடிவம் இக்குறியீடுகளிலிருந்தே வளர்ச்சிப் பெற்றுள்ளது எனக் கூறுகின்றார். இது நாள் வரை சங்கக் காலத் தமிழி கல்வெட்டுகள் சமணர் இருக்கைகளில் மட்டுமே கிடைத்து வந்தன. இதனால் இவ்வெழுத்துக்கள் சமணரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதாகக் கருத்துகள் நிலவின. 

இந்தியாவிலேயே மிகப் பழமையான தமிழிக் கல்வெட்டு புலிமான் கோம்பை நடுகல் கல்வெட்டே.
=======================================================================

“தமிழி” எழுத்துக்களை 1903இல் திரு.வெங்கோபராவ் முதன் முதல் கீழவளவு என்ற இடத்தில் கண்டு வெளிக்கொணர்ந்தார்.

1906இல் மறுகால்தலை என்ற இடத்தில் எல்.எ.கெமைடு (L.A.Cammiade) அவர்கள் ஒரு கல்வெட்டையும் அதே ஆண்டில் பிரான்சிஸ் (W.Francis) மற்றொரு கல்வெட்டையும் கண்டுபிடித்தார். அதன் பிறகு ஆனைமலை, அழகர்மலை, மேட்டுப்பட்டி, முத்துப்பட்டி, சித்தன்னவாசல் முதலிய இடங்களில் சில கல்வெட்டுக்களை ச.கிருஷ்ண சாஸ்திரியும், கே.வி.சுப்பிரமணிய அய்யரும் கண்டுபிடித்தனர் இவர் “தமிழ் பிராமியின் தந்தை” என அழைக்கப்படுகிறார்.  அதன் பின்பு திருச்சி, மாமண்டூர் முதலிய இடங்களிலும் சில கல்வெட்டுக்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.

அறச்சலூரில் (அறச்சாலையூர்) ஒரு கல்வெட்டை மயிலை சீனி வேங்கடசாமி, செ.இராசு ஆகியோர் கண்டுபிடித்தனர் (1960).

1966இல் ஐராவதம் மகாதேவன் திருவாதவூரில் மற்றொரு கல்வெட்டைக் கண்டுபிடித்தார். இவர் தொல்லெழுத்துத் துறையில் ஆற்றிய சீரிய பணியைப் பாராட்டும் முகமாய் இந்திய அரசு இவருக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கியுள்ளமையும் குறிப்பிடத்தக்கது.இதைத் தொடர்ந்து பல அறிஞர்கள் தமிழகத்தில் பல்வேறு இடங்களிலிருந்து ஏராளமான கல்வெட்டுக்களைக் கண்டுபிடித்து வருகின்றனர். இன்று இதன் எண்ணிக்கை 94 ஆகும்.

வட இந்திய பிராமி வரிவடிவம் தமிழ் நாட்டில் கிடைத்ததை அறிந்த அறிஞர்கள் அதைப் படிப்பதில் ஆர்வம் கொண்டனர். இதைத் தொடர்ந்து கே.வி.சுப்ரமணிய அய்யர், எச்.கிருஷ்ண சாஸ்திரி, வெங்கோப ராவ், வெங்கையா போன்றோர் இதில் கவனம் செலுத்தினர். இதன் விளைவாக புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப் பெறும் தமிழி கல்வெட்டுக்கள் ஆண்டுதோறும் கல்வெட்டு ஆண்டறிக்கையில் வெளிவர ஆரம்பித்தன. 1924ஆம் ஆண்டிற்குள் 12 இடங்களிலிலிருந்து 32 கல்வெட்டுக்கள் வெளிவந்தன.

இதனைக் கொண்டே கே.வி. சுப்ரமணிய அய்யர் 1924இல் இவ்வெழுத்துக்கள் தமிழ் மொழியைச் சார்ந்ததே என உறுதிப்படுத்தினார். இவர் “தமிழ் பிராமியின் தந்தை” என அழைக்கப்படுகிறார்      

1882இல் இராபர்ட் சீவலாலும், 1906இல் டபிள்யு.ஃபிரான்ஸிஸாலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மாங்குளம் கல்வெட்டு 1965இல் தான் முழுமையாகப் படித்துணரப்பட்டது. இதில் பாண்டிய அரசர் நெடுஞ்செழியன் பெயர் உள்ளதை முதன் முதலில் கண்டறிந்த பெருமை ஐராவதம் மகாதேவனையே சாரும். , மொழியியல் அமைப்பு, சமூகக் கட்டமைப்பு போன்றவற்றைத் திறம்பட ஆராய்ந்ததுடன் பழந்தமிழ் எழுத்துகளின் பெட்டகமாக “Early Tamil Epigraphy From The Earliest Times to The 6th Century A.D” என்ற நூலை 2003இல் வெளியிட்டார். இந்நூல் ஹார்டுவர்டு பல்கலைக்கழகத்தின் பதிப்பாக வெளிவந்துள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இவர் தொல்லெழுத்துத் துறையில் ஆற்றிய சீரிய பணியைப் பாராட்டும் முகமாய் இந்திய அரசு இவருக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கியுள்ளமையும் குறிப்பிடத்தக்கது.
====================================================

இதுவரை தமிழ்நாட்டில் 30 இடங்களில் 93 பிராமி கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு உள்ளது அவற்றில் 9 இடங்கள்தொல்மாந்தர்  மரபு சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.     visit: http://www.tnarch.gov.in/epi.htm

மதுரை 20 இடங்களில் பிராமி கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு உள்ளது
 1.  மாங்குளம்-மீனாஷிபுரம் மதுரை
 2.  அரிட்டாபட்டி– மதுரை
 3.   திருவாதவூர்-மதுரை
 4.  கீழவளவு- மதுரை
 5.  கொங்கர்புளியங்குளம்- மதுரை
 6.  மருகால்தலை– திருநெல்வேலி 
 7.    வரிச்சியூர்- மதுரை 
 8.     விக்கிரமங்கலம்- மதுரை 
 9.     மேட்டுப்பட்டி – மதுரை 
10.    கருங்காலக்குடி – மதுரை 
11.  முதலைகுளம்- மதுரை 
12.  அழகர்மலை –மதுரை 
13. திருமலை – சிவகங்கை 
14.  திருப்பரங்குன்றம்- மதுரை 
15.  முத்துப்பட்டி- மதுரை 
16.  ஆனைமலை- மதுரை 
17.  குன்னக்குடி- சிவகங்கை 
18.  மன்னார்கோயில்– திருநெல்வேலி 
19.  சமணர்மலை – மதுரை

-தமிழ்நாட்டுச் சமணப்பள்ளிகள்                                                                                                முனைவா்.சொ.சாந்தலிங்கம், மதுரைதமிழ்நாட்டில் சமணசமயம் கி.மு.நான்காம் நுாற்றாண்டிலேயே கால்கொண்டுவிட்டது என்று பல முன்னைய ஆய்வாளா்கள் கருத்துத் தெரிவித்துள்ளனா். குறிப்பாக மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி தனது சமணமும் தமிழும் என்னும் நுாலில் மகாபாரத கண்ணனுக்கும், 22ம் தீா்த்தங்கரான நேமிநாதருக்கும் இடைய உள்ள ரத்த உறவைக் கொண்டு மகாபாரத காலத்திலேயே-அவரது கருத்தின்படி கி.மு.7-8ம் நுாற்றாண்டிலேயே சமணம் தென்கத்திற்கு வநதுவிட்டது என்பார். அவரும் அவருக்குப்பின்னா்நமது சமகாலத்தில் வாழ்ந்து அண்மையில் மறைந்த ஐராவதம் மகாதேவனும் தமிழ்நாட்டில் உள்ள குகைப்பள்ளிகள் எல்லாம் சமணமுனிவா்களின் உறைவிடமே என்றும், அவா்களுக்காக தங்குவதற்குக் கொடுத்த கற்படுக்கைகளே அங்குள்ள கற்படுக்ககைகள் என்றும் அங்கு வெட்டப்பட்டுள்ள கல்வெட்டகள் எல்லாம்“ சமணம் சார்ந்தவையே என்றும் இவ்வளவு காலமும் பேசியும், எழுதியும் வந்துள்ளனா்.

இக்கருத்துக்களில் அண்மைக்காலமாக சிலா் மாறுபட்டு இக்கற்படுக்கைகள் எல்லாம் அதிலும் குறிப்பாக பள்ளி என்ற சொல் வரக்கூடிய கல்வெட்டுள்ள படுக்கைகளும், குகைகளும் சமணத்துறவியா் வாழ்நத இடங்களல்ல, அவை கல்லறைகளே என்று கருத்துவெளியிட்டு வருகின்றனா். இதற்கு இவா்கள் காட்டும் ஒரே சான்று 2004ம் ஆண்டு வத்தலகுண்டு வட்டம் தாதப்பட்டியில் கிடைத்த ஒரு தமிழ்க்கல்வெட்டாகும்.இக்கல்வெட்டில்.

‘…அன் அடிஓன் பாகல் பாளிய் கல்’

என்ற தொடா் வருகிறது. இந்த ஒரு சான்றை வைத்துக்கொண்டு, இக்கல் ஒரு இறந்து பட்ட வீரனுக்கு எடுக்கப்பட்ட நடுகல்.நெடுங்கல் என்னும் வகையைச் சோ்ந்தது.பாளிய் என்றும் கல் என்றும் இரண்டு சொற்கள் அடுத்தடுத்து வருவதால் பாளிய் என்றால் கல்லறை என்ற முடிவுக்கு வருகின்றனா்.இந்த தவறான முடிவு என்பது அவசரமாக மற்ற கல்வெட்டுகளையெல்லாம் ஒருங்கிணைநத்து ஆராயாமல் எடுக்கப்பட்ட முடிவு என்பதே இக்கட்டுரையாளரின் கருத்தாகும்.

‘ஒரு பொருட் பன்மொழி, பல்பொருள் ஒரு சொல்’ என்பது தமிழ் இலக்கணம் காட்டும் செய்தி. அதாவது ஒரு சொல்லுக்குப்பல பொருள்கள் உண்டு என்றும் பல சொற்கள் ஒரு பொருளைக் குறிக்கும் என்பதும் இதன் பொருள். இதன் அடிப்படையில் பள்ளி என்ற சொல்லுக்குப் பொருள் காண வேண்டும்.பள்ளி என்பதற்கு பள்ளிப்படுத்தல், பள்ளிப்படை என்ற பொருளை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டால் அது கல்லறையை, புதைமேட்டைக் குறிக்கும் என்று ஒத்துக் கொள்ளலாம்.ஆனால் பள்ளி என்பதினை பள்ளிக்கூடம், பள்ளியறை, பள்ளிக்கட்டி எனப் பல பொருள்களில் இலக்கியங்களிலும்கல்வெட்டகளிலும் பயின்று வருவதைக் காணலாம்.பள்ளிச்சந்தம் என்பது சமண பௌத்த பள்ளிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட நிலமாகும். பிற்காலப் பாண்டியா் கல்வெட்டுகள் பல

‘மதுரோதைய வளநாட்டு மாடக்குளக் கீழ் மதுரைக் கோயிற் பள்ளியறைக் கூடத்து பள்ளிப்பீடம் காலிங்கராயனில் எழுந்தருளியிருந்து’ முதலாம் சடையவா்மன் குலசேகரன் ஆணை வழங்கியுள்ளான். அதேபோல்,  ‘மதுரைக் கோயிற் பள்ளியறைக் கூடத்து பள்ளிப்பீடம் மழவராயனில் எழுந்தருளியிருந்து’. முதலாம் மாறவா்மன் சுந்தரபாண்டியன் ஆணை வழங்குகிறான்.இந்தக்கல்வெட்டுத் தொடா்களில் வரும் ‘பள்ளி’ என்னும் சொல் ‘கல்லறை’ என்ற பொருள் தருமா?சிந்திக்க வேண்டும்.கோயில்களில் பள்ளியறை நாச்சியார் என்ற ஒரு அம்மனின் திருஉருவமும், பள்ளியறை என்ற தனி சன்னதியும் அமைக்கப்பட்டுள்ளனவே அவற்றின் பொருள் என்ன?தினமும் இரவுகளில் சிவனையும் பார்வதியையும் பள்ளியறையில் பள்ளிப்படுத்துகின்றனரே அதன் நோக்கம்என்ன?

மேலும் சமணா்பள்ளிகளில் உள்ள கல்வெட்டுகளில் இடம்பெறும் பல சொற்களையும் கீழே காண்போம்

பாளிஈய், பாளிய், (மாங்குளம் தமிழிக்கல்வெட்டுகள்) எண் 1& 2

பளி இ (கீழவளவு கல்வெட்டு)

பளி - (கருங்காலக்குடி கல்வெட்டு)

பளிய் - (திருமலை கல்வெட்டு)

பளி - (ஜம்பை கல்வெட்டு)

பாளி - (புகழூா் கல்வெட்டு)

பளிய் - (குடுமியான்மலை கல்வெட்டு)

பள்ளி - (நெகனுார்ப்பட்டி கல்வெட்டு)

மேற்காட்டிய எட்டு சான்றுகளும் ‘பள்ளி’ என்ற சொல்லையே சற்று மாற்றி மாற்றி எழுதப்பட்டுள்ளதைக் காட்டுகின்றன.இச்சொல் உள்ள கல்வெட்டுகள் உள்ள இடங்கள் யாவும் இயற்கையாக அமைந்தமலைக் குகைகள்.இக்குகைகள் உள்ளே ஒவ்வொரு இடத்திலும் ஒன்றிற்கும் மேலும் அதிகபட்சமாக 80 கற்படுக்ககைகள் (கொங்கற்புளியங்குளம்) வெட்டப்பட்டுள்ளன.இக்குகைகளின் பாறை நெற்றிகளில்மழைநீா் உட்புகாவண்ணம் மழைவடிநீா் கால்கள் (dripledge-காடிகள்) அமைக்கப்பட்டுள்ளன.என்வே இக்காடிகள, பல எண்ணிக்கைகளினான கற்படுக்கைகள் எல்லாம் கல்லறைகளா?கல்லறைகள் கலைந்துவிடும் என்பதற்காகவா மழைவடிநீா்க் கால்கள் வெட்டப்பட்டன.மாறாகச் சமணத்துறவியா் தங்கியிருந்து அறப்பணிகள் செய்த இடங்கள் என்பதற்கு பல சான்றுகளை இவ்விடங்களில் அகச்சான்றுகளாகக் காணலாம்.

எடுத்துக்காட்டாக மதுரைக்கு அருகிலுள்ள மாங்குளம் பள்ளியில் அருகிலேயே இரண்டு அறைகளைக் கொண்ட செங்கல் கட்டுமானம் சமகாலத்திலேயே கட்டப்பட்டிருந்ததைத்தமிழகத் தொல்லியல் துறை அகழாய்வு செய்து கண்டறிந்துள்ளது. தரைதள ஓடுகள், கூரை ஓடுகள், அவற்றைப் பொறுத்திய இரும்பு ஆணிகள், 11செங்கல் வரிசையைக் கொண்டசுவா் கட்டுமானம் ஆகியவையும் வெளிக்கொணரப்பட்டுள்ளன.இக்கட்டுமானம் சமணம் சார்ந்த இல்லறத்தார் வந்து தங்கி அறங்கேட்ட இடங்கள் என்பதே உண்மை.எனவே சமணத்துறவிகள் தங்கியிருந்த கற்பள்ளிகளுக்கு அருகிலேயே சிராவகர்க்கள் தங்குமிடமும் இருந்தன என்பது ஒரு சான்று. 

சமணத்துறவிகள் அறிவுதானம், அன்னதானம், அடைக்கலதானம், மருத்துவதானம் செய்தவா்கள் என்று அறிவோம். அவா்கள் தங்கியிருந்த குகைப் பள்ளிகளில் மருந்து அரைத்தமைக்கான கல்லுவங்கள் இன்றும் கருங்காலக்குடி, ஆனைமலை, திருப்பரங்குன்றம் போன்ற குகைப்பள்ளிகளில் உள்ளமையும் காணலாம். கல்லறைகளில் கல்லுவம் இருக்குமா? சிந்திப்பீா்!

மேலும் இக்குகைப்பள்ளிகள் ‘பாளி’ என்னும் ஒரு சொல்லால் மட்டும் தமிழிக்கல்வெட்டுகளில் குறிக்கப்படவில்லை.பல சொற்களில் பல ஊா்களில் பல காலங்களில் குறிக்கப்பட்டுள்ளன் என்பதைக்கீழே உள்ள சான்றுகள் வாயிலாக அறியலாம்.

01 முழாகை அரிட்டாபட்டி கல்வெட்டு

02 முழஉகை வரிச்சியூர் கல்வெட்டு

03 உறை திருவாதவூர் கல்வெட்டு, மேட்டுப்பட்டி கல்வெட்டு

04 உறையுள் ஆனைமலைக் கல்வெட்டு

05 குற (கூரை) கொங்கற்புளியங்குளம் கல்வெட்டு

06 கல்கஞ்சணம் மறுகால்தலைக் கல்வெட்டு

07 அய்அம் முதலைக்குளம், கீழக்குயில்குடி கல்வெட்டு

08 அம கல் அழகா்மலைக் கல்வெட்டு

09 அதிட்டானம் சித்தன்னவாசல், அயிரமலை, கரூர், தொண்டூர் கல்வெட்டு

10 கரண்டை திருமலைக் கல்வெட்டு

11 கவிய் முத்துப்பட்டிக் கல்வெட்டு

12 அறுத்தகல், அறுபிதகல் புகழூா் (கரூா்) கல்வெட்டு 

மேற்சுட்டிய 12 வகைச் சொற்களும் சமணா்களின் குகைகளில் பொறிக்கப்பட்டவையே.இவையெல்லாம் கல்லறைகளைக் குறிக்கின்றனவா?அல்லது துறவிகள், முனிவா்களின் வாழ்விடங்களைக் குறித்தனவா என்பதை ஆழமாக ஆராய்ந்து அறிக. இங்குக் ‘கரண்டை’ என்னும் தொடரோடு இணைத்தப் பார்த்தால் உண்மைப்பொருள் விளங்கும். 

இவற்றை அரசா்களும், செல்வந்தா்களும் அமைத்துக் கொடுத்தனா்என்று காண்கிறோம்.மாங்குளத்தில் நெடுஞ்செழியனின் அதிகாரிகளும் வெள்ளறை நிகமத்தோரும் செய்து கொடுத்துள்ளனா். ஜம்பையில் அதியமானும் கரூரில் (புகழூரில்) சேர இளவலும், மன்னார் கோயிலில் (பள்ளிசெய்வித்தான்) பெருங்கூற்றனும் செய்து கொடுத்துள்ளனா் என்றால் இவ்விடங்களில் சமணத்துறவிகள் இறந்துபட்டபின் அவா்கள் கல்லறைகளைச் செய்து கொடுத்தவா்கள் என்று பொருளா?

தமிழகத்தில் மட்டும் இப்படிப்பட்ட குகைகளோ, படுக்கைகளோ இல்லை.வட பகுதியிலும், ஏன் இலங்கையிலும் இந்நிலை இருந்ததை அங்குள்ள கல்வெட்டுகள் காட்டுகின்றன. ‘நெல்லுார் மாவட்டம் கண்டகூா் வட்டம்’ மால கொண்டா என்னும் மலை மேல் ஒரு குகையில் கி.மு.மூன்றாம் நுாற்றாண்டைச் சோ்ந்த பிராமி எழுத்தில் எழுதப்பட்ட பிராகிருத மொழிக் கல்வெட்டு ஒன்றில்,

‘அருவாறி(ள) குலத்து நந்த செட்டி மகன் சிறிவீரி

செட்டி செய்வித்த குகை’ என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. 

கி.மு.377 முதல் 307 வரை இலங்கை தீவை ஆட்சி செய்த பண்டுகாயபன் என்னும் அரசன் அநுராதபுரம் நகரில் சோதியன், சிரி, கும்பண்டன் என்னும் (நிகண்ட) சமணமதக் குருமார்களுக்குப் பள்ளிகள் கட்டிக் கொடுத்தான் என்று மகாவம்சம் கூறுகிறது. 

இதற்குமேலாக சிலா் மலைக்குகைகள் எல்லாம் சமணம் சார்ந்தது அல்ல என்றும், சமணம் என்ற சொல் சிரமண என்ற சொல்லின் திரிபு என்றும், சிரமண என்னும் சொல்லுக்கு பொதுவாகத் துறவி என்று பொருள் கொண்டு இக்குகைகள் சமணம் தவிர்த்து ஆஜீவகத்துறவிகளுக்கோ அல்ல சைவத்துறவிகளுக்கோ உரியது ஆகலாம் என்றும் சிலா் வாதிடுகின்றனா்.

இக்குகைகள் எல்லாம் ஆஜிவகச் சமயத்திற்கு உரியவை என்று தொடா்ந்து எழுதியும் பேசியும் வரும் மெய்யியலாளா் திரு.க.நெடுஞ்செழியன் அவா்களின் கருத்தை மறுத்து ஏற்கனவே இக்கட்டுரையாளரால் ஒரு விரிவான கட்டுரை சமூகவிஞ்ஞானம் இதழிலும், சித்திரமேழி என்னும் நுாலிலும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. மதுரையில் சமணம் என்னும் நுாலிலும இக்கட்டுரையயைப் பார்க்கலாம்.

மேட்டுபட்டித் தமிழிக் கல்வெட்டு

‘அமணன் மதிரை அத்திரன் உறை உதயனஸ’ என்றும்

புகழூர் (கரூர்) கல்வெட்டு

‘மூதா அமணன் யாற்றுார் செங்காயபன் உறை’

என்று நேரடியாகவே ‘அமணன்’ என்று கூறிய பின்னரும் அது சமணரைக் குறிக்காது பொதுவான சொல் என்றால் அதற்கு விடையில்லை.

சமகாலத்தில் பாண்டிய நாட்டில் சமணம் இருந்ததா?

கா்நாடகப் பகுதியிலிருந்து விசாகாச்சாரியா் தலைமையில் வந்த சமணத்துறவியா் குழுவினரே தமிழகத்தில் சமணம் பரவக் காரணமானவா்கள் என்ற ஒரு கருத்து உண்டு. அவா்கள் காலத்தில் மதுரைப்பகுதியில் இயற்கையாக அமைந்த குகைகளில் அவா்கள் தங்கவாய்ப்பாக இருந்ததால் அங்கு அவா்கள் தங்கிப் பணியாற்றினா் என்று நெடுங்காலமாக நம்பப்படுகிறது.ஆனால் அண்மையில் சில ஆய்வாளா்கள் சங்க காலத்தில் மதுரைப் புகுதியில் சமணம் இல்லை என்றும் முதலில் தொண்டைநாடு, கொங்கு நாட்டுப் பகுதியில் மட்டுமே சமணம் கால் ஊன்றி கி.பி.4-5ம் நுாற்றாண்டளவில் தான் மதுரைப்பகுதியில் சமணம் பரவியதாகவும் கூறிவருகின்றனா். ஆனால் அவா்கள் இப்பகுதியில் 14க்கும் மேற்பட்ட குகைப்பள்ளிகளில் இருக்கும் கல்வெட்டுகளை சமணம் சார்ந்தவை என்று ஏற்பதில்லை.அது மட்டுமல்ல சங்க இலக்கியங்களில் உள்ள சான்றுகளையும் அவா்கள் ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொண்டார்களா என்றும் தெரியவில்லை.

‘பூவும்புகையும் சாவகா் பழிச்சச்

சென்ற காலமும் வருஉம் அமயமும்

இன்றிவன் தோன்றிய ஒமுக்கமொடு நன்குணா்ந்து

வானமும் நிலமும் தாம் முழுதுணரும்

சான்றகொள்கை சாயா யாக்கை

ஆன்று அடங்கு அறிஞா் செறிந்தனா் நோன்மார்

கல் பொளிந்தன்ன விட்டுவாயக் கரண்டை’ (மதுரைக்காஞ்சி-474)

என்று மதுரைக்காஞ்சி சமணப்பள்ளிகள் மதுரையில் இருந்தன என்பதைப் படம்பிடித்துக்காட்டுகிறது. இதனைப் பொதுவான துறவியா் பள்ளி என்று கொள்ள முடியாத அளவிற்கு

‘குன்று குயின்றன்ன அந்தணா் பள்ளியும்’ (மதுரைக்காஞ்சி-474)

இருந்தததை வேறுபடுத்திச் சுட்டுகிறது மதுரைக்காஞ்சி. இதற்கும் மேலாக அகநானுாறு, நற்றிணை போன்ற சங்க இலக்கியக் குறிப்புகளும் சமணப் பள்ளிகள் இருந்தமையைக் கூறுகின்றன.

‘உண்ணாமையின் உயங்கிய மருங்கின்

ஆடா படிவத்து ஆன்றோர் போல’ (அகநானுாறு-123)

‘நீடிய சடையொடு ஆடாமேனிக்

குன்றுறை தவசியர் போல’ (நற்றிணை-141)

என்று பல சான்றுகள் மூலம் சங்ககாலத்திலேயே மதுரைப்பகுதியில் சமணம் செல்வாக்குப்பெற்றிருந்தது தெளிவாகும்.

சங்கம் மருவிய காலத்தியதாகக் கருதப்படும் பூலாங்குறிச்சிக் கல்வெட்டில் ‘மதிரை உலவியத்தான் குளத்தின் வடபக்கத்துச் செய்வித்த தாபதப்பள்ளியுள் வசிதேவனாரு கோட்டமும்’ என்னும்தொடா்வருகிறது. இங்கு இடம்பெறும் தாபதப்பள்ளியும் வசிதேவனார் கோட்டமும் சமண சமயம் சார்ந்தவை என்பது இதனைப் பதிப்பித்த அறிஞா்களின்கருத்தாகும்.  விக்கிரம ஆண்டு 526 இல் (கி.பி.470 ல்) வச்சிரநந்தி என்னும் சமண முனிவா் மதுரையில் திராவிட சங்கத்தை (திரமிள சங்கம்) நிறுவினார் என்று தா்சனசாரம் என்னும் நுாலில் தேவசேனா் என்பவா் எழுதியுள்ளதாகக் கூறுவா். 

இதன் பின்னா் கி.பி.ஏழாம் நுாற்றாண்டின் தொடக்கதில் வாழ்நத திருஞானசம்பந்தா் பக்திஇயக்கதின்பேரால் ஊா் ஊராயப்பாடி வரும் காலத்தில் மதுரைக்கு வருகிறார். அவ்வாறு வரும் போது,

‘ஆனைமாமலை ஆதியாய இடங்களில்

பல அல்லா் சோ் ஈனா்க்கு எளியேன் அல்லேன்’ (திருஆலவாய்ப் பதிகம் எண்.39)

என்று பாடுவது காணலாம். ஆனைமலையில் கி.பி.ஒன்றாம் நுாற்றாண்டு கால அளவிலான தமிழிக் கல்வெட்டுள்ள குகைப்பள்ளியிருப்பதையும் அதனைச் சுற்றிப் பல ஊா்கள்அரிட்டாபட்டி, மாங்குளம், அழகா்மலை போன்ற ஊா்களில் சமணபள்ளிகள் இருப்பதும் யாவரும் அறிந்ததே.

‘சந்து சேனனும் இந்து சேனனும் தரும சேனனும் கருமை சோ்

கந்து சேனனுங் கனகசேனனு முதலாகிய பெயா் கொள

மந்தி போற்றிருந்தாரியத்தோடு செந்தமிழ்ப்பயனறிகிலா

அந்தகா்க்கு எளியேன் அல்லேன் திருவாலவாய் அரன் நிற்கவே’

(பதிகம்-39-பாடம்-03)

‘கனக நந்தியும் புட்பநந்தியும் பவணநந்தியும் குமணமா

சுனக நந்தியும் குணகநந்தியும் பவணநந்தியும்’ (பாடல் -6 பதிகம்-39)

என நந்திகணத்தார், சேனகணத்தார் என்னும் பலபிரிவினரான சமணா்கள் மதுரையிலிருப்பதாகவும் அவா்களைக் கண்டு அஞ்சியவன் நான் அல்ல என்றும் திருஞானசம்பந்தா் பாடுவதைக் காணலாம்.

திருஞானசம்பந்தரின் வரலாற்றை விவரி்க்கும் சேக்கிழார் தாம் எழுதிய பெரியபுராணத்தில் 

‘பூழியா்தமிழ் நாட்டுள்ள பொருவில் சீா்பதிகள் எல்லாம்

பாழியும் அருகா் மேவும் பள்ளிகள் பலவும் ஆகி

சூழிருட் குழுக்கள் போலத் தொடைமயிற் பீலியோடு

மூழிநிர் கையிற்பற்றி அமணரே ஆகிமொய்ப்ப’

 (பெரியபுரானம்-சம்பந்தா் புராணம்)

என்கிறார்.இங்கு பூழியா் என்பா் பாண்டியரே.பாழி என்றால் குகை என்கிறது தமிழகராதி.அருகா்மேவும் பள்ளிகள், அமணரே ஆகி மொய்க்கின்றனா் மயிற்பீலியோடு திரிகின்றனா் என்னும் பல குறிப்புகளும் நமது அத்துணை ஐயங்களுக்கும் விடைதரவல்லன வாயுள்ளன.

மேலே காட்டப்பட்டுள்ள சங்க இலக்கியச் சான்றுகள், தேவாரப் பாடல் குறிப்புகள், பெரியபுராணச் செய்யுள்களைக் கொண்டு சங்காலம் முதல் தொடா்ந்து பக்திஇயக்க காலம் வரை மதுரையிலும், குறிப்பாகப் பாண்டிய நாட்டிலும் சமணம் மிகச் செல்வாக்குப் பெற்றுத் திகழ்ந்தது என்பது விளங்கும். இவற்றையெல்லாம் கூா்ந்து நோக்காமல் சமணம் கொங்குநாட்டிலும், தொண்டைநாட்டிலுமே முதலில் கால்கொண்டது என்பார் கூற்றை நாம் மனங்கொள்ளத் தேவையில்லை.

சமணா்களின் தமிழ்த்தொண்டு:

மாங்குளம் தமிழிக் கல்வெட்டுகளில்சில வடசொற்களும், (நிகம, தம்மம், சாலகன் போன்றவை) சில வடவெழுத்துக்களும் ஸ. த3 (ധ) போன்றவையும் கலந்து எழுதப்பட்டுள்ளன. தொல்காப்பியம் கூறும், ‘வடசொற்கிளவி வட எழுத்து ஓரீஇ, எழுத்தொடுபுணா்ந்த சொல்லாகுமே’ என்பதற்கு எற்ப மேற்கூறிய எழுத்துக்களும் சொற்களும கலந்து தொடக்க நிலையில் எழுதப்பட்டுள்ளன. நாளடைவில் பெருமளவில் தமிழ்ச் சொற்களே கல்வெட்டுகளில் கையாளப்பட்டுள்ளன.தமிழகம் வந்த சமண முனிவா்களால் தான் தமிழா்க்கு எழுத்துக்கள் அறிமுகமாயின என்ற கருத்து தற்போது மாறிவிட்டது. புலிமான்கோம்பை கல்வெட்டுகளின் கண்டுபிடிப்புகள், பொருந்தல்,கொடுமணல்,கீழடி அகழாய்வு பானை ஓட்டுப் பொறிப்புகளில் உள்ள எழுத்துக்களின் காலக்கணிப்பு ஆகியவற்றைக்கொண்டு இம்முடிவுமுற்றிலும் மறுக்கப்பட்டு கி.மு.ஆறாம் நுாற்றாண்டளவிலேயே தமிழ் மக்கள் எழுத்தறிவு பெற்றச்சமுகமாக இருந்தனா் என்பது உறுதிப்பட்டுள்ளது. தமிழ்கள் முதலில் குறியீடுகளைப் பயன்படுத்தி, அவற்றின் அடுத்த கட்டவளா்ச்சியாக எழுத்துக்கள் தோன்றின எனப்தை வல்லம் அகழாய்வும் மெய்ப்பிக்கின்றது.

இந்த நிலையில் தமிழ் இலக்கண, இலக்கியப் பரப்பில் பெரும் எண்ணிக்கையிலான படைப்புகள் சமணா்களால் ஆக்கப்பட்டன என்று காண்கிறோம்.தொல்காப்பியம், நன்னுால், திருக்குறள், நாலடியார்.சிலப்பதிகாரம், சீவகசிந்தாமணி முதலான பலபடைப்புகளை சமணா்களே தமிழுக்குக் கொடையளித்துள்ளனா்.ஏனெனில் இவா்கள் தாம் செல்லும் இடங்களில் உள்ள மக்கள் மொழியில் பேசவேண்டும், எழுத வேண்டும் என்ற கொள்கை உடையவராய் இருந்துள்ளனா்.

சமணசமயம் செழிந்து வளா்வதற்கு காரணமாக இருந்தது யாதெனின் அவா்கள் மேற்கொண்டிருந்த மொழிபிரசம் ஆகும்.சமண சமயத்தார், பௌத்தா்களைப் போலவே, தாங்கள் எந்தெந்த நாட்டிற்குப் போகிறார்களோ அந்தந்த நாடுகளில் வழங்குகிற தாய்மொழியிலேயே தங்கள் மத நுால்களை எழுதினார்கள்.இதனால் அந்தந்த நாட்டுமக்கள் எளிதிலே இந்த மதக் கொள்கைகளை அறிந்து அவற்றைக் கைக்கொள்ளமுடிந்தது. இதனை ஒரு நிகழ்வு மூலம அறிந்து கொள்ளலாம்.

உச்சயினி தேசத்து அரசனது அவைக்களத்தில் வடமொழியைக் கற்றுத் தோ்ந்து பெரும் புகழ்பெற்று விளங்கிய சித்த சேன திவாகரா் என்னும் பிராமணா் ஒருவா் இருந்தார்.அதே காலத்தில் இவரைப் போலவே கல்விக்கடலைக்கரைகண்ட விருத்தவாதி முனிவா் என்னும் சமணத்துறவியும் வாழ்ந்து வந்தார்.இவா்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவா் நேரில் கண்டு வாதம் செய்து தம்மில் யார் அதிகமாகக் கற்றவா் என்று அறிய பேரவாக் கொண்டிருந்தனா். நெடுநாள் சென்ற பிறகு இவா் ஒருவரை ஒருவா் காணும் படி நேரிட்டது.இருவரும் வாதம் செய்யத்துணிந்து வாதத்தில் தோற்றவா் வென்றவா்க்குச் சீடா் ஆகவேண்டும் என்று முடிவு செய்து வாது செய்யத் தொடங்கினா். அவ்வூர் பொது மக்கள் வெற்றி தோல்வியைச் சொல்லும் நடுவா்களாக இருந்தனா்.சித்தசேனா் திவாகரா் தமது வடமொழிவல்லமையைப் புலப்படுத்த எண்ணி வடமொழியிலேயே வாதம் நிகழ்த்தினார்.இந்த வாதப் போரில் வெற்றி பெற்றவா் விருத்தவாதி முனிவரே என்று நடுநின்றவா் முடிவு கூறினர்.உடன்படிக்கையின் படி விருத்தவாதி முனிவருக்குச் சித்தசேன திவாகரா் சீடா் ஆனார்.

இதன்பிறகு சித்தசேன திவாகரா், வடநாட்டு மக்கள் பேசிப்பயின்று வந்த அா்த்தமகதியில் எழுதப்பட்டிருந்த சமணசமய நுால்களை வடமொழியில் (சமஸ்கிருதத்தில்) மொழிபெயா்த்து எழுதக் கருதி தமது கருத்தைத் தம் குருவாகிய விருத்தவாதி முனிவரிடம் சொன்னார்.விருத்தவாதி முனிவா் அவ்வாறு செய்யக் கூடாது என்று தடுத்தார். மக்கள் பேசிப்பயின்று வரும் அா்த்தமாகதியில் உள்ள நுால்களை வடமொழியில் எழுதி வைத்துப் பொதுமக்கள் தெரிந்து கொள்ளாதபடி செய்வது பெரும் பாவம் என்பதை நன்கு விளக்கிச் சொன்னார். தம் ஆசிரியா் சொன்ன உண்மைகளை உணா்ந்த பின்னா், சித்தசேனா் திவாகரா் தாம் செய்யநினைத்த குற்றத்திற்குக் கழுவாயாகப் பன்னிரண்டு ஆண்டுவரை வாய்பேசாமல் ஊமை போல் வாழ்ந்திருந்தார். 

மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி அவா்கள் தன் நுாலான சமணமும் தமிழும் என்பதில் குறித்துள்ள செய்தியின் காலம் நமக்குத் தெரியவில்லை எனினும் சமணா்கள் தாங்கள் பணி செய்த இடங்களில்மக்கள் மொழியைக் கற்று பேசி, எழுதி மக்களோடு பணியாற்றினார்கள் என்பது தெரியவரும். இதற்கு மாறாக தேவபாஷையில் பேசவோ எழுதவோ அவா்கள் உடன்படவில்லை என்பதே அவா்கள் வைதீகத்திற்கும், மநுநெறிக்கும் எதிரானவா்கள் என்பதை விளக்கும்.இதன் நீட்சியாகத்தான் தமிழ் மொழிக்குச் சமணா்கள் தந்த இலக்கிய, இலக்கணப் படைப்புகளைப் பார்க்க வேண்டும்.கல்வியைப் பொதுமையாக்கியவா்கள்.தமிழா் மரபுப்படி பெண்களுக்கும் கல்வியைக் கொண்டு சென்றவா்கள்.கற்ற பெண்களை ‘குரத்திகள்’ என்ற பெயரில் குருவாக ஏற்றவா்கள் என்பதிலிருந்தே ஆவா்கள் கலக்காரா்கள் என்பது புலப்படும்.மக்களின் பக்கம் நின்று மக்களுக்காக வாழ்ந்தவா்கள்.

மேலே சொன்ன கருத்துக்களை ஆராயாது தொடா்ந்து சமணா்களுக்கும் தமிழுக்கும் தொடா்பில்லை, சங்ககாலத்தில் சமணம் இல்லை, பாண்டிய நாட்டில் சமணம் இல்லை, சமணா் குகைப்பள்ளிகள் எல்லாம் ஆசீவகப்பள்ளிகள் என்று வாதிடுவோரின் அறியாமையைக் கண்டும் அமைதிகாப்போம். சித்தன்னவாசலில் தான் ஆசீவகம் துவங்கிய மற்கலி கோசலா் மறைந்தார்.அதுதான் இன்றைய ஏழடிபாட்டம் பள்ளி என்னும் நெடுஞ்செழியன் அவா்களின் கூற்றையும் நாம் புறந்தள்ளத்தான் வேண்டும்.

சித்தன்னவாசல் கல்வெட்டில் வரும் ‘எருமி நாடு குமிழூர் காவிதி’ என்னும் தொடா் குறிப்பிடும் குமிழூர் என்பது மைசூா் பகுதியில் இருந்திருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தே இதுவரை இருந்துவருகிறது. ஆனால் திருச்சி நகரத்திலேயே பாலக்கரை-மரக்கடை பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு இடையில் உள்ள ஒரு பகுதி ‘குமிழூர்’ என்று பெயா் பெற்றுள்ளதாக ஒரு பெயா்ப்பலகையை நான் அண்மையில் அறிந்தேன். எனவே இந்த செய்தி தொடா்பாக இன்னும் கள ஆய்வு செய்து எருமிநாடும், குமிழூரும் திருச்சிப்பகுதியிலேயே இருந்திருக்க வாய்ப்பிருக்குமோ என முடிவுக்கு வரவேண்டும்

-----------------------------------------------------------

1.  1.மாங்குளம் மீனாஷிபுரம் மதுரை Mangulam/ Meenashipuram Madurai   Melur National Highways (25 KM) Kanthapatti village South to north there is a hill called Ovamalai or Kazhugumalai. At the top of Ovamalai 5 natural cavern many cave beds .approximately 2200 years before Jain monks under the head of  Kani Nandhan Jain ACharya  (saints) were stayed here.

http://www.varalaaru.com/design/article.aspx?ArticleID=866

http://www.tamilvu.org/tdb/titles_cont/inscription/html/mankulam.htm

In four cavern 6 Brahmi  inscriptions.            Period:   2^nd BCE 

கல்வெட்டுச்செய்திகள்:நந்த(கணம்) ஸிரியக்குவன் என்ற சமண  சங்கத்தை சார்ந்தமுனிவனுக்கு பாண்டியநெடுஞ்செழியன்  தர்மமாகப் பள்ளி அமைத்துக்கொடுத்தா ன், பட்டப்பெயர்களாகவே , பண அன்,கடல் அன், வழுத்திய் என்ற பெயர்கள் இக்கல்வெட்டில் வருகின்றன.

Kania Nathan aSiriy i kuv ankee thammam iththaa a nedunjsazhiyan paNa an kadal an vazhuththiy kottupiththa paLi iy

Nanda (kanam) Shrikuvan ( jain acharya) ,  Pandiya king Nedunchezhiyan  donated cave beds, engraved as Tamil brahmi  inscriptions.

This was found in 1906 research and read in 1963

R.Nagasamy, I.Mahadevan, Mailai.Seeni venkatasamy
 தமிழ்நாடுஅரசுதொல்லியல்துரை  மரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
Printable version  | Oct 18, 2014 9:10:04 PM  |

http://www.thehindu.com/todays-paper/j aina-treasure-trove-in-
mankulam-village/article365626.ece
Courtasy to The Hindu

http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v017.htm
------------------------------------------------------------------------

         2.  அரிட்டாபட்டி– மதுரை   Arittaapatti -Madurai  

North of Aanaimalai hill 17 km Northeast (Madurai) to Melur  This was once known as Thiruppinaian Malai, known as Kalinchamalai   

 There are 2  Brahmi inscriptions one in upper portion and and another in lower portion of the            water drain portion.                   Period:  2 ND century BCE

2.1நெல்வெளி இய் சிழிவன் அதினன் வெளியன் முழாகை கொடுப்பித்தோன்    2.2         இலஞ்சிய் எளம் பேரா அதன் மகன் எமயவன் இவ்முழ உகைய் கொடுபிதவன்

This was found by Prof:  K.V.Ramanujam and Prof: A. Subbarayalu in 1971 and was published 1978-79 Indian Government Annual report no: 264.

Both these inscriptions mention Nelveli, and Elanchi belong south panda’s uoorkal. The caves made by the Pandya kings to Jain monks.

Jain Tiruthankara statue are on the top of the hill there also vattezhuthu  inscription  Achanandhi sculptured the statue. This hill is called pinayan malai mentioned here.

    மரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன

From தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரை

Periyar bus stand - 75, 716, 717,718 and 771(Arittapatti)Melur.

http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v002.htm
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    3.  திருவாதவூர்-மதுரை  Thiruvathavur- Madurai
(from 20 KM distance) this village is situated.  Backside of the village a hill called Uvaa malai. 

Dr.I. Mahadevan reading Brahmi Inscriptions

There are 2 Brahmi inscriptions. Period:  2nd BCE.

  3.1 பாங்காட அர் இதன் கொட்டுபிதோன்

  3.2 உபசன் பர் அசு  உறை கொட்டுபிதோன்

This was found in 1996 by Shir. I. Mahadevan and it was published in Annual report 1965-66 with pictures

Upasan mean Upaththiyayan( samya  achriyanukku) cave beds were made engraved as brahmi inscriptions.

தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரை  மரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன

http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v007.htm

-------------------------------------------------------------------------------------------

    4. கீழவளவு- மதுரை Keezhavalavu- Madurai

45 Km North of (Madurai) 13 km Melur  Thirupattur highway  This hill is called panchapandavar malai or palli.

According to Dr. V. Vedhachalam, it is one of the beautiful Jain temples of Pandya kingdom. The smooth rock beds were constructed in such a way that it prevents rainwater from entering the cave. Among the 9 Tiruthankar structures seen here, 2 are in standing posture. Paintings Dating back to 9th and 10th century are found over these figures.

Many cave beds & inscription           Period :  2nd century BCE
4. 1    உப[ச]அன் தொண்டி[ல]வோன்கொடு பளி இ

உபசன் "சமய ஆசிரியர்" சமண பள்ளிகளில்

 இவ்விடம் தொடர்ந்து சமண பள்ளியாக இருந்திருக்கிறது.

Upachchayaa  from  Pali language.

http://news.vikatan.com/article.php?module=news&aid=34249

(ASI)     மரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன

Bus service

Buses travelling to Thiruppathur and Karaikudi.

  http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v003.htm
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------     5. கொங்கர்புளியங்குளம்- மதுரை Konkarpuliyangulam - Madurai

 Kambam road 15 KM and taking the right cut before Chekkanoorani one can reach K. Puliangulam.

In six natural caves located on a hillock known as Pancha Pandavar hillock in Nagamalai ranges in the North Western part of K. Puliangulam.

Long polished 50 rock cave beds. 3 Brahmi inscriptions period 2nd century BCE are found in front of the cave. A bas-relief figure of Tiruthankara is seen on the outer wall of the cave. An ancient Inscription (Vattezhuthu) seen at the bottom of the Tirthankara figure indicates that a Jain named Achanandhi' had sculpted this figure.

5.1  குறகொடுபிதவன் உபச அன் உபறுவ[ன்]

5.2  குறகொடல்கு ஈத்தவன் செற் அதன்[ஓ]ன்

5.3  பாகன் ஊர் பே[ர] தன்பிடன் இத்த வெபோன்

பாகனூர் கூற்றம் பாண்டியன் வெண்பொன்  வழங்கிய என பொருள் கொள்ளலாம்

Bakanur Koon Pandian donated cave beds and gold kazhanchi.

This was found in 1910 published in Annual report.

 தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரைமரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன

Bus service

Periyar bus stand - 40,40 K (K. Puliangulam), 21H, 55,61 and 65

https://www.flickr.com/photos/54159433@N02/sets/72157626540296572/

http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v013.htm

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

   7. வரிச்சியூர்- மதுரை Varichiyur- Madurai

south Sivaganga road.  Subramaniya hills also called Udaygiri

There are 3 Brahmi inscriptions  Period 2^nd  BCE.

தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரைமரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன

==========================================================

   8. விக்கிரமங்கலம்- மதுரை Vikramangalam-Madurai

Usilampatti taluk  west of (Madurai).Small hill called Undakkal

There  are 6 Brahmi inscriptions     Period 2^nd BCE

8.1: எஇய்ல் அர் இய்தன் சேவித் ஓன் 8.2: எமு ஊர் சிழிவன் அதன் தியன் 8.3: அந்தைய் பிகன் மகன் வெந் அதன் 8.4: பேதலை குவிரன் 8.5: செங்குவிரன்  8.6: கு[வி]ரதன்

குவிரதான என்று வசித்து அவன் தானம் என்றுதிரு. மகாதெவன் பொருள் 

கொள்கிறார்  This was found in 1923, 1926, 1978.  A S I

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  9.  மேட்டுப்பட்டி – மதுரை SIDDAR MALAI- Madurai Mettupatti. In Peranai area  40 KM from west of (Madurai) Southern bank of Vagai river  Madurai to Usilampatti. On the top of the hill on way to Mahalinga swamy temple panchapandavar kukai (caves) natural cavern with caves beds are here.

சித்தர்மலை: இப்பெயர் சமண முனிவர் இங்கு இருந்தார்கள் என்பதைத்

தெரிவிக்கிறது. இந்த மலை மேட்டுப்பட்டி என்னும் ஊரில் இருக்கிறது. இம்மலையில் குகைகளும் கற்படுக்கைகளும் இருக்கின்றன. இவை, முற்காலத்தில் இங்குச் சமண முனிவர் இதுகாறும் ஆராய்ந்ததில், மதுரைக்கு அருகில் உள்ள சமணருடைய எண்பெருங் குன்றுகளுள் ஏழுகுன்றுகள் தெரிந்தன. இன்னொரு குன்று எது என்பது இப்போது தெரியவில்லை. 

 

In this caves top and cave beds 10 brahmi inscriptions found. Period 2nd BCE..

9.1 அமணன் மதிரை அத்திரன் உறை உதயனஸ

9.2  அந்தை அரிய்தி

9.3  அந்தை இராவதன்

9.4  [ம]திர அந்தை[வி] ஸுவன்

9.5  அந்தை சேந்தன் அதன்

9.6  சந்தந்தை சந்தன்

9.7  பதின்[ஊர்] அதை

9.8  குவிர அ[ந்தை] சேய் அதன்

9.9  குவிரந்தை வேன் அதன்

9.10 திடி இல் அதன்
சமண சமயத்தில் உயர்கதி அடைந்தவர்கள் சித்தர்கள் அதனால் அவர்கள் வாழ்ந்த மலைகளைச் சித்தர் மலை என்று அழைக்கும் வழக்கம் இருந்துள்ளது. பத்து கல்வெட்டில் முதலாவது கல்வெட்டில் சிரமணர் என்ற சொல் மொழி முதல் சகரம் நீக்கப்பட்டு அமணன் என்று குறிப்பிட்டப்படுகிறது

Jain sithar ( those who attained the salvations)

Inscriptions  found out in 1908, 1980.
ASI

http://www.hindu.com/fr/2011/04/29/stories/2011042950540100
.htmhttp://www.hindu.com/fr/2011/04/29/stories/2011042950540100.htm

On the top of the hill on way to Mahalinga swamy temple panchapandavar kukai (caves) natural caviron with caves beds are here.

---------------------------------------------------------------------------------

   10.  கருங்காலக்குடி – மதுரை  Karunkalakkudi- Madurai

Mellur to Trichy  high ways (Madurai.) a small hills called  panchapandavar kunddu

cave beds   for Jain monks  and Brahmi inscriptions and Jain Tiruthankar statue are carved and stone rock paintings were also  here.                   Period 2nd BCE.

   

10.1 எழைய் ஊர் அரிதின் பளி
This was found in 1912 and published in Annual report with pictures.

 தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரைமரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன

http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v008.htm

===========================================================

   11.  முதலைகுளம்- மதுரை  Mudalaikulam - Madurai

Usilampatti taluk west of (Madurai)  near Vikramangalam 

Mudalai kulam is situated. Vikramangalam brahmi kalvettu (undakkal hills) near small Undankal hills Erakkipudavu caves edge 

Brahmi inscriptions 164 cm lengths.              Period 2nd BCE

11.  வேம்பிற் ஊர் பேர் அய் அம் சேதவர்  A S I

----------------------------------------------------------------------------------------
    12.  அழகர்மலை –மதுரை Azhakar Malai - Madurai

(இருங்குன்றம்(அழகர்மலை அல்லது சோலை மலை)Located 20 km North of Madurai at Uppadaipatti situated between Kidarippatti and Sundararajanpatti on Melur road.

 

The inscription seen at the bottom of Tirthangarar rock sculpture discloses

Jain Monk Achanandi had sculpted it during 10th century A.D.

http://www.thehindu.com/features/metroplus/on-a-road-less-travelled/article3352825.ece

Courtesy to Hindu:

            a cave has well-polished floor and stone beds. There is a perennial spring flowing near the stone beds.  Ancient inscriptions seen here indicate that this cave had transformed into a Jain temple.

There are 12 brahmi inscriptions                             Period 2nd BCE.

கணிநாகன் கணிநதன் இருவர் 

A S I

இக்கல்வெட்டுகல் அனைத்திலும் சொல்லப்படுபவர்கள் குகைத்தள்ம், முகப்பு நீர்வடி விளிம்பு, சுனை என இங்கு  அனைத்தையும் செய்துகொடுத்துள்ளனர் என்று கருதலாம்.

cave beds, water drains and water spring all were donated to Jain acharya. engraved as tamil brami inscriptions.

(Near sunai(spring) Tiruthankar statue base achananthi seviththa thirumeani)

This was found in 1908, 1963 and published and 1966 copied published in Annual report.

 Bus Service

 From Periyar bus stand - 844, 845, 42K

 Melur and Vadippatti.

 Mini bus service is also available.
http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v001.htm

----------------------------------------------------------------------------------------

1       14.  திருப்பரங்குன்றம்- மதுரை Thirupparankundram- Madurai     

              Jain temple at Parankundru. is located 8 Km from Madurai on NH 7.

Traces of 3 Jain temples are found in this hill. Jainism prospered here between 2nd century B.C and 13th century A.D. One of the temples is situated near a spring located behind Palaniandavar temple at the entrance to hilltop.

The next one is present near Kasivishwanathar temple at the hilltop

The third temple is situated near Umaiandavar temple at the foot of hill in its southern part.

These three temples are considered to belong to 8th century B.C.

திருப்பரங்குன்றம்: மதுரைக்கு அருகில் இருந்த எண்பெருங் குன்றுகளில்

திருப்பரங்குன்றமும் ஒன்று. மேலே காட்டப்பட்ட சமணரால் வழங்கிவருகிற வெண்பாவில், இக் குன்றம் முதலில் கூறப்படுகிறது. இந்த மலையில் சமணத் துறவிகள் இருந்த குகைகளும், பாறையில் அமைக்கப்பட்கற்படுக்கைகளும்

பிராமி எழுத்துக்களும்இன்றும் காணப்படுகின்றன.199
தீர்த்தங்கரரின் உருவமும் பாறையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது

All these temples have Tiruthankara structures. As there are twisted branches of Asoka tree over the head of Arthanaareswarar sculpture found in this mandapam (Hall) A 13th century A.D. inscription belonging to Sundara Pandyan is seen here.

முருகப் பெருமானின் சிறப்பு வாய்ந்த திருத்தலங்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்பெறும் திருப்பரங்குன்றத்து மலை கி.பி. 1,2 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் சமண சமயச் சார்புடையதாகவும் திகழ்ந்திருக்கிறது கி.பி. 1,2 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் சமண சமயச் சார்புடையதாகவும் திகழ்ந்திருக்கிறது. 

இம்மலையின் பின்புறத்தில் உயரமான பகுதியில் 56 அடி நீளமுள்ள குகைத்தளமும், அதில் ஏராளமான கற்படுக்கைகளும் உள்ளன. இவற்றில் பொறிக்கப்பட்டுள்ள பிராமிக் கல்வெட்டுக்கள் பலவும் சிதைந்த நிலையிலிருக்கின்றன. எனினும் ஒன்றில் அந்துவன் என்னும் பெயர் இடம் பெற்றுள்ளது.மற்றொன்றில் ஈழ நாட்டு எருக்காட்டுரைச் சார்ந்த பொலாலையன் என்னும் சிராவகர் இங்கு கற்படுக்கைகள் அமைத்த செய்தியைக் கொண்டிலங்குகிறது.

இது இலங்கை நாட்டிற்கும், தமிழகத்திற்கும் சமண சமயத்தின் வாயிலாக இருந்த நல்லுறவினை வெளிப்படுத்துவதாக இருப்பது சிறப்பிற்குரியதாகும்.இங்குள்ள பாறைகளிலும் பிற்காலத்தில் தீர்த்தங்கரர்களது சிற்பங்கள் வடிக்கப்பட்டு, அவை வழிபடப்பட்டு வந்திருப்பதைக் காணலாம்.

There are 4 brahmi inscriptions.           Period      1^st BCE

16.1.  அந்துவன் கொடுபிதவன்

16.2  மாரயது கய[ம்]

16.3  எரு காடுர் இழ குடும்பிகள் போலாலயன் செய்தா ஆய்சயன் நெடுசாதன்

This inscriptions news published I  Indian epigraphy  annual report 1951-52 no: 140-142 and 1908  no 333 published   A S I

Bus Service

Frequent bus service is available from in and around Madurai.

Periyar bus stand - 5, 14, 22, 48, 49, 52

Arappalayam - 48

Thirumangalam -5, 14, 22, 48 and 49.

http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v005.htm

http://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/tamilbrahmi-script-discovered-on-tirupparankundram-hill/article4412125.e
---------------------------------------------------------------------

  15. முத்துப்பட்டி- மதுரை Muthuppatti -Madurai 

 Perumal hill is situated as a continuation of Samanarmalai (Jain hill) at Karadippatti in Nagamalai range about 12 km from (Madurai).

            220 Meter hight Kardipatti(perumal malai) The 2 natural caves seen here have number of stone beds in them. One of the Jain temples has arrangement for preventing rain from entering the cave, no such arrangement is seen in the other cave.

ஆலம்பட்டி என்றும் முத்துப்பட்டி என்றும் பெயருள்ள ஊருக்கு அருகில் இந்தக் குன்றின் மேற்குக் கோடியில் பஞ்சவர் படுக்கை என்னும் இடம் இருக்கிறது. இங்குப் பாறையில் கல்படுக்கைகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. சமண முனிவர் படுப்பதற்காக இவை அமைக்கப்பட்டன. இந்தப் படுக்கைகளுக்கமேலே பாறைக்கல்கூரைபோல்அமைந்திருக்கிறது. ஆகவே இவ்விடம் ஒரு குகைபோலத் தோன்றுகிறது. கூரைபோன்றுள்ள பாறையில் பிராமி எழுத்தில் தமிழ்ச் சாசனங்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை கிறிஸ்து சகாப்தத்திற்கு முன்பு எழுதப்பட்டவை. இந்தக் குகையில் படுக்கைகளுக்கு அருகே ஒரு பீடத்தின் மேல் அருகக் கடவுளின் உருவம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதற்கு அருகில் பாறையில் எழுதப்பட்டுள்ள

பிராமி எழுத்துச் சாசனம் மிகவும் அழிக்கப்பட்டுவிட்டது. குகையின் மேற்புறப்பாறையில் இரண்டு இடங்களில் தீர்த்தங்கரர்களின் உருவங்களும் அவைகளின் கீழே வட்டெழுத்துச் சாசனங்களும் எழுதப்பட்டுள்ளன. இந்த எழுத்துக்கள் கி.பி.10 ஆம் நூற்றாண்டு எழுத்துப்போல் காணப்படுகின்றன. 

சமணமலையின் தென்மேற்குப் பக்கத்தில் 

 

As ancient inscription  are seen here it can considered that Jain's first

settled at Perumal hill later they spread their habitat to Samanarmalai (Jain hills). 9thcentury Tiruthankar structure along with Iyakki figure is seen inside the cave. Two Tiruthankar figures are seen inside separate structures (madam) outside the cave. There are carvings at the bottom of these figures indicating who had sculpted them.
3 Brahmi inscriptions in south of the Karadipatti Malai,Period 1^st BCE

17.1  நாகபேரூதைய் முசிறி  கோடன் எளமகன்

17.2  சைய் அளன் விந்தைஊர் கவிய்

17.3  திடிக் காத்தான்..[ம]னம் எய்..

 This was found first in the year of 1930.A S I

http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v012.htm
Bus service

From Periyar bus stand - 21 S (Karadippatti), 21, 40, 55, 61 and 65

Thirumangalam - 4A  ==================================================================

16.  ஆனைமலை- மதுரை  Aanamalai -Madurai

.(Iva Kundram iva – Elephant - meaning elephant hills) யானைமலை

Aanaimalai hill about 8 km Northeast of Madurai on the way to Melur highways 3 km from here Oththakadai village eastern side Narasingam Madurai (like an elephant is sleeping)

90 meters height, 1200 meter wide and 4000 meters length

It is believed that this temple was formed during first A.D. There are many rock beds   and inscriptions found here.

The sculptures found here are Jain Tiruthankar and Iyakki structures in sitting posture. The painting of lotus flower and lamp seen the side of the Tiruthankar structure are still in good condition.

இவகுன்றது உறையுள் பாதந்தன் ஏரி அரிதன் அத்துவாயி அரட்டகாயிபன்'

இவகுன்றம் என்னும் இம்மலையில் ஏரிஅரிதன், அத்துவாயி அரட்டகாயிபன் என்னும் இரு துறவியர் தங்குவதற்கான கற்படுக்கை என்பது இதன் பொருள்.

In the year 1906  Shri. K.V Subramaniya Iyyer  found this inscripitons

தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரை

Bus Service

From Periyar bus stand - 75, 716, 717,718 and 771

Melur

Mini bus service is also available.   

                                                                      

https://flic.kr/p/9AfUyu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

History Vandalised click to more:

http://www.frontline.in/static/html/fl2614/stories/20090717261406600.htm

Tamil-Brahmi inscription on the brow of a cavern in a hill at Tiruvadavur near Madurai. In the background, granite quarrying goes on unhindered within the prohibited/regulated limit of the historical site.
SANGAM age Tamil-Brahmi inscriptions on the brows of caves, hundreds of beds known as Jaina beds sculpted on their floors, beautiful bas-reliefs of Jaina tirthankaras and exquisite paintings by prehistoric artists are facing destruction in the hills in the vicinity of Madurai in Tamil Nadu owing to large-scale granite quarrying and vandalism. Real estate sharks have destroyed Iron Age burial sites near these hills. The sites, datable from 2nd century B.C to 3rd century A.D., constitute an invaluable cultural treasure. The inscriptions offer evidence to Tamil’s classical language status and throw light on the advent and spread of Jainism in the Tamil Sangam age and the later period in the region. The sites hold a wealth of information on how kings, chieftains, traders, village chiefs and even ordinary people patronised Jainism and made donations for the sculpting of Jaina beds. They also provide interesting information on the trade guilds that existed during the period because many of these hills lie on the trade routes of that period.
Quarrying has been going on at these sites in total violation of the Ancient Monuments and Archaeological Sites and Remains Act, 1958, and the Ancient Monuments and Archaeological Sites and Remains Act, 1966. The first one, a piece of federal legislation, applies to protected monuments under the control of the Archaeological Survey of India (ASI), which functions under the Government of India. The second one is a State law and applies to the protected monuments that come under the Tamil Nadu Archaeology Department. No construction or mining activity is allowed up to 100 metres of the prohibited area beyond the protected limits of the site. Beyond the 100 m, up to a distance of another 200 m, is the regulated area, where, under the terms and conditions of a licence granted by the Director-General of the ASI, mining or construction can be done if it does not affect the site. All these provisions apply to monuments coming under the State Archaeology Department, too. As per the procedure, the Assistant Director (Mines and Geology) of the district concerned, on behalf of the Collector, would auction the hill. The Collector would give the contractor who wins the bid a licence for quarrying.
A letter dated September 23, 1996, went out from the Department of Tamil Development and Culture that “in future… the District Collectors should consult the Archaeology Department and only with its permission they should give the licence to private parties for quarrying the hills which have heritage monuments.” For, it said, “Tamil inscriptions, which are about 2,300 years old, are found only in the caves of hills. They provided the best evidence for learning about the Tamil Sangam age and the Tamil society that existed prior to the Sangam age.” However, the letter said, quarrying was under way not only to export granite but also to sell it locally.
 Two quarries mar an otherwise beautiful view from the Mankulam hill, which has the most ancient Tamil-Brahmi inscription.
There are 31 Tamil-Brahmi sites in the State, with 90 inscriptions. Of them, 11 are protected monuments under the State Archaeology Department and seven are under the ASI. Quarry contractors appear to have violated the provisions of both laws with regard to the protected monuments.
Take for instance the Tamil-Brahmi site at Tiruvadavur, 20 km from Madurai, with two Tamil-Brahmi inscriptions and prehistoric paintings of concentric circles. This is a protected site coming under the State Archaeology Department. The inscriptions, belonging to the 2nd century B.C., talk about how Aridhan of Pangadu village and Upasan had sculpted the beds on the cave floor. Iravatham Mahadevan, a renowned scholar on Tamil-Brahmi and Indus scripts, deciphered the two inscriptions in 1996.
Tiruvadavur is now the most disturbed Tamil-Brahmi site in the State, with a huge quarry situated right at the foot of the hill. Quarrying has progressed so deep that the site looks like an open-cast mine. All round the quarry, for several kilometres, granite blocks as big as a truck or a car, are stacked on either side of the village roads. There is a surreal scene too: a nearby hill has been sliced in half, as if it were a cake. An official of the State Archaeology Department admitted that quarrying was under way within the prohibited/regulated area, that is, within 300 m of the protected limits of the monument.
T.S. Sridhar, Principal Secretary and Commissioner, State Archaeology Department, said that on paper nothing would be illegal. But after obtaining the licence, quarrying would take place right inside the prohibited/regulated areas.
 Graffiti on the Jaina beds at Mankulam.
At the entrance to the historical site at Keezhavalavu village, 38 km from Madurai, an ASI board announces that the monument is of national importance. The hill treasures a long Tamil-Brahmi inscription chiselled boldly from right to left and some letters written upside down on the brow of a cavern; three sculptures of Jaina tirthankaras above the inscription; Jaina beds; and a little away, a line of six sculptures of tirthankaras. On an adjoining hillock, there is a series of Jaina beds; and two circular hollows, excavated from rock floors, with Tamil and Grantha inscriptions.
Sathyabhama Badhreenath, Superintending Archaeologist, ASI (Chennai circle), admitted: “The entire hill is protected at Keezhavalavu. Quarrying went on within the protected area.”
The Society for Community Organisation (SOCO) Trust, Madurai, objected to quarrying within the protected limits. A. Mahaboob Batcha, managing trustee, and S. Bhuvaneswari and G. Pandi, both Keezhavalavu residents, went to court. The ASI, TAMIN (Tamil Nadu Minerals Limited, a State government undertaking) and others were the respondents. T. Lajapathi Roy, counsel for SOCO Trust, one of the petitioners, argued that quarrying went on within the nucleus of the protected area. The Madurai Bench of the Madras High Court appointed M. Ajmal Khan and K. Srinivasan as advocate commissioners. They found “quarrying operation being carried on in an area of 8.60.5 ha [hectares] within the said notified area of 20.95.5 ha.”
At Keezhavalavu, THE ASI erected two pillars to support an awning above the sculptures of three tirthankaras. The awning is gone and the pillars now block the view of the sculptures.
The High Court granted an injunction and stayed the quarrying within the protected limits. A final order is yet to be passed.
Vandalism, too, is rampant at Keezhavalavu. If the sculptures of the group of six tirthankaras remained unharmed when this writer visited the site in December 2008, the noses of two tirthankaras appeared smashed up during a visit in March 2009. There is graffiti everywhere. The ASI had erected two pillars to support an awning above the sculptures of three tirthankaras. The awning is gone and only the hideous-looking pillars remain, obscuring the view of the tirthankaras.
The hillock at Melakkuyilkudi, on the outskirts of Madurai, is another protected monument of the ASI. Here, there were 10 Jaina beds, which commanded a beautiful view of the paddyfields below and the Nagamalai hill at a distance. But illegal quarrying has led to the collapse of the hillock. Falling boulders have splintered the beds. Today, only two beds remain intact. After a hill was completely excavated.
At Muthupatti, near Karadipatti on the Perumalmalai hill, there are three Tamil-Brahmi inscriptions, all belonging to the first century B.C. They talk about the donations made by Anthai of Nagaperur and Ilamagan Kodan of Musiri, and Saialan of Vindhaiyur for excavating the Jaina beds. This is an ASI-protected monument. Quarrying went on here within the prohibited/regulated limits but stopped a few years ago. It revived in recent months. However, after a vigilant Tamil press highlighted the fact, the District Collector stopped the illegal quarrying.
Kongar Puliyankulam has three Tamil-Brahmi inscriptions on the brow of a cavern, more than 50 Jaina beds, which have been defaced with symbols of political parties and names of people painted or engraved on them, and a sculpture of a tirthankara. This is a protected monument under the State Archaeology Department. Two hillocks in this area have disappeared, with every boulder having been removed. Quarrying went on at the spot and created artificial lakes. Varichiyur on the Madurai-Sivaganga road, has on an amorphously formed hillock three Tamil-Brahmi inscriptions and some Jaina beds. Quarrying on the edges of the hillock has made the rock-cut Nilakantesvara shrine sit perilously.
The noses of the bas-reliefs of two Jaina tirthankaras at Keezhavalavu have been smashed by vandals.
The six Tamil-Brahmi inscriptions of the 2nd century B.C. on the brow of five caverns on the Kazhugumalai hill near Mankulam, 38 km from Madurai, are the most ancient ones in Tamil Nadu and establish the historical facts that the Pandyan king Nedunchezhiyan ruled in the 2nd century B.C. and that Sangam literature dates back to the same period. The inscriptions also have mention about the trade guilds of the period and about a group of Jaina monks headed by Kani Nandan who stayed in the five caverns.
While the vandals have spared the inscriptions, they have defaced the Jaina beds and pulled down the fencing around them. If this is the plight of protected sites, the situation at unprotected sites such as Tirumalai in Sivaganga district and Arittapatti near Madurai is worse. Since Madurai was the Pandyan capital and an important trading centre, Jaina monks chose the ancient town for the propagation of their religion. It was only in 7th century A.D. that bas-reliefs of tirthankaras began to come up near the Tamil-Brahmi sites and elsewhere. Jaina beds vandalised at Kongarpuliyankulam.
K.T. Gandhirajan, specialist in art history who recently documented the Tamil-Brahmi sites in Tamil Nadu, said, “It is at Mankulam, Arittapatti, Tiruvadavur, Mannarkovil, and so on that we get the evidence that Tamil is a classical language.” He is pained that the ambience of these sites are marred by the activities of quarry contractors, vandals and others. Sridhar said the State Archaeology Department was “totally helpless” in the matter. “We can only protect the monument by fencing it,” he said.
Whenever the department discovered any violation it reported the matter to the district administration. When use of explosives in the Keezhvalai hill posed a threat to pre-historic paintings there and a temple at Perumukkal, the department took up the matter with the Collector and quarrying was stopped there, Sridhar said. The department had no punitive powers to bring the vandals to book. He suggested that involvement of the local community was the only way to prevent vandalism of the monuments.
Beds damaged by crashing boulders at Melakkuyilkudi.

Sathyabhama Badhreenath is unhappy that the district administration does not consult the ASI when the rights for quarrying around a protected monument are granted. “We continuously write to the Collector or the Assistant Director. We give them a copy of our rules. I have written to all the Collectors with a list of protected monuments in their districts so that they are at least aware that there are archaeological sites of importance in their districts,” she said. She said she wrote to the Madurai Collector and was able to prevent quarrying at Keezhaiyur. A heritage enthusiast suggested that the ASI or the State Archaeology Department be empowered to grant licences for quarrying near protected monuments.
=========================================================================

‘Tamil-Brahmi inscriptions are the only record of old Tamil’

======================================================================== T.S. SUBRAMANIAN

Interview with scholar Iravatham Mahadevan.R. RAGU

Iravatham Mahadevan: "It is a tragedy that cave inscriptions are being vandalised."

IRAVATHAM MAHADEVAN, an administrator-turned-scholar, has done acclaimed work on the Tamil-Brahmi and Indus scripts. HisEarly Tamil Epigraphy (From the Earliest Times to the Sixth Century A.D.), which was published in 2003, is the fruit of 40 years of dedicated work on Tamil-Brahmi inscriptions. His earlier work Corpus of Tamil-Brahmi inscriptions created a wave of exploration for Tamil-Brahmi inscriptions. Mahadevan received the Jawaharlal Nehru Fellowship in 1970 for research on the Indus script and was awarded the National Fellowship of the Indian Council of Historical Research in 1992 for his work on Tamil-Brahmi inscriptions. He has also authored The Indus Script: Texts, Concordance and Tables. He received the Padma Shri this year. Excerpts from an interview Mahadevan gave Frontline on Tamil-Brahmi inscriptions and their place in history:

Tamil-Brahmi sites near Madurai are facing destruction owing to granite quarrying in the hills in which they are found. The Jaina sculptures and beds situated adjacent to these are being vandalised. What is the relevance of Tamil-Brahmi inscriptions in Indian history?

 

http://www.frontline.in/static/html/fl2614/stories/20090717261407000.htm

courtesy  frontline.
-------------------------------------------------------------------------------------------

    Ivar malai Palani:

http://www.tnarch.gov.in/cons/sculp/sculp3.htm

ivar malai palanihttp://nevarneyox.com/watch?v=QJHH2qg068k

=====================================================
உத்தம்பாளையம்:
 உள்ள இவ்வூருக்கு வடமேற்கே மூன்று பர்லாங்கு தூரத்தில் பெரிய பாறைக்குன்றில் தீர்த்தங்கரர்களின் உருவங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஏறக்குறைய 21 சமணத் திருமேனிகள் இங்குக் காணப்படுகின்றன. இத்திருமேனிகளைச் செய்வித்தவர்களின் பெயர்களும் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.  இந்தச் சிற்பங்களுக்கருகில்
 தௌ¤வான நீருடைய சுனையொன்றிருக்கிறது. இந்தச் சுனையிலிருந்து இவ்வூரார் நீர் எடுத்துக்கொண்டு போகிறார்கள். 

Uthamapalayam is renowned for base relief sculptures carved on a hillock called Karuppannasamy kundra. This place is about 120 Kilometers far from Madurai in south west direction. This place lies in the vicinity of Theni district. This hillock has 19 beautifully carved Jain Teerthankara images in Kayotsarga and Padmasana posture. This marvelous panel is protected by a mandpam built by Archaeological survey of India. These images related to 9th century AD. There are several inscriptions found in Tamil and Vattezutu script above and below the sculptures which mention the Authorship to Ajjanandi and Arishtanemi periyar. Arishtanemi Periyar was Pupil of Ashtopavasigal. These Sculptures has also traces of paintings but these are obliterated.

http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v015.htm

Periyakulam,Theni, uthamapalayam,Andipatti and Bodinayaknur

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

MADURAI JAIN HERITAG CENTRE, MADURAI, TAMILNADU, PROLOGUE

Madurai is so important and sacred for Jains from 300 century BCE to 13 CE as it has hills with Jaina Sculpture, caves, stone beds of Munis. Inscriptions in not less than 30 caves, about 200 Stone beds, 60 Inscriptions, 84 Tamil Brahmi Inscriptions, 100 Sculptures of Thirthankaras. There are Rock paintings in and around Madurai which have almost faded in many places.

Jain monks preferred hard rock to carve their abodes and now granite quarries are located near the abodes to exploit the minerals. In the process, the historical abodes are getting completely eroded. Intensive unauthorized quarries in and around Keelavalavu, Keelakuilkudi, Arittapatti villages are going on which resulted in caving in of Jain beds.

“MADURAI JAIN HERITAGE CENTRE (MJHC)” has been formed and registered in Madurai itself with sincere devoted persons who are already doing commendable service for the preservation of old Jaina monuments of Madurai hills.

In order to safeguard the hills from quarries and vandalism.

To promote pilgrimage tours, heritage tours to these hills.

To create awareness among the local people regarding importance of the heritage Jain centres.

To provide lodging & boarding facilities to the visitors and devotees coming from all over India and Abroad.

To arrange literary meetings, conferences, highlighting Jains contributions to the people, Tamil literature and culture.

To arrange festivals in all the hills once in a year.

MJHC purchased about two ground of land in a place opposite Vellaichamy Nadar College near Madurai Kamaraj University about 13 kms, away from Madurai town, nearer to Samana Malai (Jaina Hill) and building of 1200 sq.ft. of area constructed.  Sri Bhagawan Mahaveer Statue also installed about a year back at a total cost of about Rs.45 Laksh, collected from the people as Donation and Rs.4 Lakhs as Loan, which needs to be returned. It is functioning at Plot No.142, 4th Street, Maxworth Nagar (Near SBO School) Mela Kuyilkudi Road, Nagamalai Pudukottai, Madurai (Contact Cell No. 9486810858, Email – jainheritage@gmail.com).

Summing up it would be a wonder if the Jain Vestiges which survived for more than two thousand years remains as such for another century in the period of granite gust. There are programs to construct a prayer hall in and around Sri Bhagawan Mahaveer Statue for about 2050 sq.ft. at a cost of Rs.25 Lakhs immediately and construction of first floor for about 1250 sq.ft. at a cost of Rs.15 Lakhs at later date, over the present building for the use as conference hall at MJHC for which donations from public are invited, which if the Jain people take note of this will be a rich tribute that they will be paying to the disciples of MAHAVIRA and to maintain the magnificence that was
 MADURAIO 2000 years ago.   Contact:

Sri.  A.Chinna Durai Jain – President  9884266715 – engineer.acdurai@gmail.com
Sri.  Anantharaj Jain – Secretary   9486810858

Sri. A.P. Aravazhi Jain – Trustee  9442310894 – aparavazhi@gmail.com

Sri. S.Thanya Kumar Jain – Trustee   9444130764 – thanyakumar@gmail.com

Sri.  B.Santhanam Jain – Treasurer   9843064265 – bagawathysanthanam@yahoo.com

======================================================================

=========================================================================Malaipatti(Putthur malai) Usilampatti.

There are several places in Tamil Nadu where sculptures of the Jain Tirthankaras, or the Buddha, have been converted into Hindu idols, Mr. Gandhirajan said.

A Jain site at Puthurmalai near Usilampatti, about 35 km from Madurai, has three bas-relief sculptures of Mahavira, Adinatha and Parsvnath. But they have been transformed into idols of Brahma, Vishnu and Shiva. Vishnu and Shiva sport vermilion (kumkum) and holy ash. Since three more heads could not be added to one of the sculptures to make it look like Brahma, a legend in Tamil proclaims it as Brahma, he said.

---------------------------------------------------------

https://www.facebook.com/hashtag/%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%B2%E0%AF%8D%E0%AE%A8%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%AE%E0%AF%8D?source=feed_text&story_id=1629898193960346

Kuppalnatham.

Treading on a less trodden path is not only adventurous but also springs up bolts from the blue – how people lived centuries ago and now how people have become raconteurs of the past.

One such place that has lot of history and word-of mouth story is Poyyamalai or Poigaimalai at Kuppalnatham.

Like many historical facets that become victim of vagaries of time and nature and flippant nature of the people as well, the Jain caves here are in a dire state.

A right turn on the Sedapatti road leads to the hillock through another village named K. Andipatti. The first sight of the hillock give butterflies in the stomach.

Mammoth boulders balance each other looking quite precarious at that height. After walking past a dry river , one has to go up a newly-built staircase that leads to the cave. It looks further caved in due to a huge rock rolling down. . The villagers follow all rituals of a Hindu Temple here thought it is known as the ‘Samanar Kovil'.

In local parlance, the temple is known as ‘Pancha Pandavar Padukkai'. The sculptures of ‘thirthankaras' are bathed in butter, kumkum and turmeric powder.

“Sculptures of Mahavir, Parsuvanathar, Neminathar and Yakshis - Padmavathi and Ambika - are found at Kuppalnatham belonging to 9th and 10th Century A.D,” says C. Shanthalingam, retired Archaeological Officer.

He also says the hillock has a mutilated Tamil language Vattezhuthu script inscription that has a reference to Achanandhi, a Jain reformer who lived around Madurai and spread Jainism around Tamil Nadu.

Sanskrit copper plate

In 1978, Art History professor R. Venkatraman unearthed a copper plate written in Sanskrit belonging to the King Venkata II of Vijayanagar Empire in 16 {+t} {+h} century A.D. He says that the plate reveals that 96 Brahmin families of Pundits from Andhra Pradesh were brought to Kuppalnatham. Consequently, a city was formed by joining five villages – Kuppalnatham, Mangarevu, Chinna Kattalai, Periya Kattalai and Sedapatti and named ‘Pancha Langula Sathpuram.'

The word ‘Pancha' means five while ‘Langula' and ‘Sathpuram mean plough and ‘nallur' respectively. The plate also has details about yield from village lands being donated to Brahmin pundits. Besides, the plate also has verses eulogising the king.

“The concept of making a new settlement for Brahmins is known as ‘Bhramadeyam' which emerged in the Gupta kingdom and became a pattern later,” says Professor Venkatraman, adding that settlements were usually made in the multiples of 24. “The multiples of 24 might refer to Gayathri mantra's 24 lines,” he observes.

Word-of-mouth story

On the contrary, locals say that 18 Siddhars took refuge in the cave and they attained divinity. Even today, pujas are performed as in a Hindu temple and people also believe that whenever cows fails milking and vegetation gets affected by insects, the temple priest performs puja and gives sacred ash to be strewn around the field.

“The next day, the insects would be totally destroyed,” says S. Perumal Pujari of the temple. The title pujari was given to Perumal as his ancestors have been performing pujas for years together.

Steps on the other side of hillock lead to ‘Malai Perumal Temple' on the top. Except for the ‘dhuba sthambam' (a pole to light lamp), there are two dismantled structures resembling a room. The crumbled bits and ‘dhuba sthambam' infer the presence of a temple centuries ago and it is beyond redemption.

S.S.KAVITHA

courtesy to HINDU

CHATLINE Some people make history. Some people are made for history — C. Santhalingam is one of them. S.S. Kavitha meets him

Retired archaeological officer C. Santhalingam is a mobile storehouse of historical dates, kings and kingdoms — he is sought after by students and scholars alike for information. I am no exception either, seeking his help in identifying heritage sites in and around Madurai for the column ‘Namma Madurai'.His eyes gleam with passion while talking about heritage structures, murals and frescos. The observant scholar sniffs out hidden history even from the remotest of villages. With a bright smile, he ascertains the age and its importance at a glance. He marvels at the antiquity and uniqueness of ancient structures. Even with slender evidence available, he is able to provide the whole picture.“There is a pattern in everything. We substitute the missing pieces and give a shape to it,” says C. Santhalingam.As Secretary of ‘Pandyanaadu - Centre for Historical Research', he is busy helping scholars pursuing doctorates. From discovering roman coins at Maangudi near Rajapalayam and Alagankulam near Ramanathapuram, publishing half-a-dozen books including the history of Dharmapuri district, Santhalingam has come a long way.

http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-metroplus/high-and-mighty/article817052.ece

Born in Neeravi near Kamudhi, son of a handloom weaver and farmer, this zoology graduate switched to Tamil literature for his post graduation.His inspiration was Dr. Nagaswami, popularly known as ‘people's archaeologist'. Santhalingam closely followed his footsteps and that helped him to develop interest in learning about the past. “Apart from subject knowledge, I learnt punctuality from Dr. Nagaswami,” he says.His association with Iravatham Mahadevan, eminent scholar epigraphist who worked on Indus script, widened his horizon.Mr.Santhalingam, says this city-based forum will reach out to interested persons in 10 districts – Madurai, Virudhunagar, Dindigul, Theni, Ramanthapuram, Pudukottai, Sivaganga, Kanyakumari, Tirunelveli and Tuticorin – which constituted the then Pandya country. The forum will also guide research scholars, conduct training courses in inscription reading, seminars and workshops besides establishing a full-fledged reference library. Besides, he also gives lectures to participants of Green Walk, a visit to historical places in and around Madurai                     ------------------------------------------------------------------------------------------------------

http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-metroplus/high-and-mighty/article817052.ece

Karaikkeni- Madurai

A team of epigraphists unearths it during survey The head of the image is adorned with a triple umbrella, representing the three different worlds. Besides, twochowribearers, popularly known as Yakshas, are standing on either side of the image.

MADURAI: A team of epigraphists here have come across a Jain sculpture of Lord Mahavir, which belonged to the 9th-10th century, while undertaking survey in Karaikkeni, a village in Peraiyur taluk near here.

Thanks to an intensive epigraphic survey programme launched by T.S. Sridhar, Special Commissioner of Department of Archaeology, the team from Madurai comprising P. Rajendran, V. Vedachalam and C. Santhalingam discovered this Jain relic.

Disclosing the finding here on Saturday, Mr. Sridhar said the sculpture was considered unique one of the masterpieces owing to some exquisite workmanship and aesthetic beauty.

In the sculpture, Lord Mahavira is found seated in the arthapariyanka asana (a yogic posture) on asimha peeta (pedestal with figurines of lion engraved on it). The face and hands of the stone image have been defaced and broken. The sculpture is 4 feet high and 2.5 feet wide.

The image is found sitting under a papal tree. The encircled branches are intricately chiselled. The head of the image is adorned with a triple umbrella, representing the three different worlds. Besides, twochowri bearers, popularly known as Yakshas, are standing on either side of the image. They are also very finely sculptured with crowned head.

Yet another proof

The finding has reaffirmed the fact that Jainism was thriving in the Madurai region. Through the inscriptions, one could ascertain that Jainism set its foot in Madurai in 3rd century BC, according to Mr. Sridhar.

Thereafter, the religion faced a decline owing to the impact of Bhakthi Movement.

The Jain sculptures found in Yanaimalai, Keezhakuyilkudi, Arittapatti, Karungalakudi etc attest the resurgence of Jainism during the 9th and 10th century under the patronage of Pandya rulers, he said.

During the same period, Jainism flourished south of Madurai in places such as Kovilangulam, Puliyuran, Thoppulakkarai, Palavanatham and Pandhalkudi where Jain sculptures were found, he added.

The team had completed epigraphical survey in Madurai, Theni and Dindigul districts and the work in Virudhunagar was under progress, said Mr. Sridhar.

http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/unique-jain-sculpture-found-near-peraiyur/article3174366.ece

Thanks  Mr. Vinod Rajan  ( Scotland), who provide Adhinatha Tamil Brahmi Font to convert Tamil font into Brahmi font Inscription http://www.virtualvinodh.com       

Thanks  to Dr.  S. Santhalingam Tamil Nadu  State Archaeological Department ,  (retd.) Madurai,  who corrected the Brahmi inscription of 93 nos. of 30 places,

Introduced by  Shri. Aravazhi  Tamilnadu samanaperavai  Thalaivar and  Prof. Thanyakumar Editor Mukkudai  Magazine Taminadu,  who encouraged  me.

<!- start disable copy paste --> </!->