Saturday, 13 December 2014

PANDYA MANDALA SAMANAM- பாண்டியநாடு சமணம்

பாண்டியநாடு மதுரை சமணக் கோயில்கள்சிற்பங்கள்தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுகள், கல்வெட்டு சாசனம். 





கூன்பாண்டியன் என்னும் நெடுமாறனும் சமண சமயத்தை
மேற்கொண்டிருந்தான். ஆகவே பாண்டி நாட்டில் சமணசமயம் தலைதூக்கி நின்றது. இச்செய்தியைப் பெரியபுராணம் இவ்வாறு கூறுகிறது: 
     ‘‘பூழியர் தமிழ்நாட்டுள்ள 
     பொருவில்சீர்ப் பதிகள் எல்லாம் 
    பாழியும் அருகர் மேவும் 
    பள்ளிகள் பலவு மாகிச் 
    சூழிருட் குழுக்கள் போலத் 
    தொடைமயிற் பீலி யோடு 
    மூழிநீர் கையிற் பற்றி 
    அமணரே யாகி மொய்ப்ப.’’ 
     ‘‘பறிமயிர்த் தலையும் பாயும் 
    பீலியும் தடுக்கும் மேனிச் 
    செறியுமுக் குடையு மாகித் 
    திரிபவர் எங்கு மாகி 
    அறியும் அச் சமய நூலின் 
    அளவினில் அடங்கச் சைவ 
    நெறியினிற் சித்தஞ் செல்லா 
    நிலைமையில் நிகழுங் காலை.’’ 
ஞானசம்பந்தர் காலத்திற்குப் பிறகு பல நூற்றாண்டுவரையில் சமணசமயம் பாண்டிநாட்டில் இருந்த செய்தி கல்வெட்டுக்களினால் தெரிகிறது. ஞானசம்பந்தர் காலத்தில்பாண்டிநாட்டிலே சமணசமயத்தின் ஆதிக்கம் குறைவுபட்டுப் பின்னர்ப் பலநூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு அச்சமயம் மறையத்தொடங்கிற்று என்று
கருதவேண்டியிருக்கிறது
இனி மதுரையைச் சூழ்ந்திருந்த எட்டுச் சமண மலைகளை ஆராய்வோம். மதுரையைச்சூழ்ந்து எட்டுமலைகள் உள்ளன என்றும் அவ்வெட்டு மலைகளிலும் எண்ணாயிரம் சமணமுனிவர்இருந்தனர் என்றும் கூறப்படுகின்றன. ஒருமலையில் ஆயிரம் சமணமுனிவர் வீதம் எட்டுமலைகளில் எண்ணாயிரம் முனிவர் வாழ்ந்திருந்தார்கள். ஆயிரம் முனிவர் என்று கூறுவதுகுறிப்பிட்ட தொகையையன்று; பெருந்தொகையினர் என்பது கருத்து. எட்டுமலைகளில் எண்ணாயிரவர் என்றால் எட்டுமலைகளில் தவஞ்செய்திருந்த பெருந்தொகையான சமண முனிவர்கள்என்பது கருத்து. 
 தக்கயாகப் பரணியிலும் எண்பெருங் குன்றங்கள் கூறப்படுகின்றன
  ‘‘தேவப் பகைவர் நம்முடம்பு 
   வீங்கத் தூங்கும் வெங்கழுவிற் 
   சேதப்படும் எண்பெருங் குன்றத் 
   தெல்லா வசோகும் எரிகெனவே.’’           (218-ஆம் தாழிசை.) 
இதற்குப் பழைய உரை இவ்வாறு கூறுகிறது. ‘‘எண் பெருங்குன்றாவன: யானைமலையும்நாகமலையும் சுணங்க மலையும், செப்புமலையும்..........வெள்ளிமலையுமென மதுரையைச்
சூழ்ந்திருப்பன என உணர்க’’ 
இவ்வுரையில், மதுரையைச் சூழ்ந்திருந்த ஐந்து சமணர் மலைகளின் பெயர்கள்கூறப்படுகின்றன. மூன்று மலைகளின் பெயர்கள் ஏட்டில் சிதல் அரித்துவிட்டபடியினாலே மறைந்து விட்டன. இப்பெயர்களில் சுணங்கமலை, செப்புமலை, வெள்ளி மலை என்பன எவை என்பது தெரியவில்லை. யானைமலையும் நாகமலையும் மதுரைக்கருகில் உள்ளன.  
சமணர் வழங்கிவரும் ஒருசெய்யுள் எட்டுமலைகளின் பெயரைக் கூறுகிறது.அச்செய்யுள் இது
    ‘பரங்குன் றொருவகம் பப்பாரம் பள்ளி 
    யருங்குன்றம் பேராந்தை யானை - இருங்குன்றம் 
    என்றெட்டு வெற்பும் எடுத்தியம்ப வல்லார்க்குச் 
    சென்றெட்டு மோபிறவித் தீங்கு.’’ 
  இதில் கூறப்படும் எட்டு மலைகளில் பரங்குன்றம், யானைமலை, இருங்குன்றம்(அழகர்மலை அல்லது சோலை மலை) மதுரைக்கருகில் உள்ளன. மற்ற ஒருவகம் பப்பாரம் பள்ளிஅருங்குன்றம் ஆந்தைமலை என்பவை எந்த மலைகள் என்று தெரியவில்லை. ஆயினும், கல்வெட்டுச்சான்று இலக்கியச் சான்று முதலியவற்றைக்கொண்டு எண்பெருங் குன்றங்கள் எவை என்பதை
ஆராய்வோம்
சமணமலை: மதுரைக்கு மேற்கே சுமார் 5 மைலில் உள்ளது. இந்தக் குன்றுகள்கிழக்கு மேற்காய் அமைந்துள்ளன. தென்மேற்குக் கோடியில் இம்மலைக்கு அருகில்கீழ்குயில்குடி என்னும் ஊரும், வடமேற்குக் கோடியில் முத்துப்பட்டி அல்லது ஆலம்பட்டி என்று வழங்கப்படுகிறது. ஊரும் இருக்கின்றன. இந்தக் கிராமம் மதுரைத் தாலுகா வடபழஞ்சியைச் சேர்ந்தது. இந்தச் சமணமலையில் அங்கங்கே சமண தீர்த்தங்கரர்களின் உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆகவே இந்த மலைக்கு இந்தப் பெயர் உண்டாயிற்று.
இதற்கு அமணமலை என்றும் பெயர் உண்டு. அமணர் என்னும் பெயர் சமணரைக் குறிக்கும். 201
(சமணமும் தமிழும்  மயிலை, சீனி. வேங்கடசாமிin the chapter about theAncient Jain temples of Tamilnadu, carries the following information : source  http://www.tamilvu.org/slet/lB100/lB100pd1.jsp?book_id=216&pno=4


இந்தச் சமணமலைப் பாறைகள், சாலைகளுக்குச் சல்லி போடுவதற்காக உடைக்கப்பட்டன. 1952இல், ஜீவபந்து டி.எஸ்.ஸ்ரீபால்



 அவர்கள் அரசாங்கத்தாரைக் கொண்டு இங்குக் கல் உடைப்பதைத் தடுத்துவிட்டார்.



கீழ்குயில் குடியின் அருகில் செட்டிப்பொடவு என்னும் குகை இருக்கிறது. இந்தக் குகையின் இடதுபுறத்தில் ஒரு தீர்த்தங்கரரின் உருவம் பாறையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த உருவத்தின்கீழ் வட்டெழுத்துச் சாசனம் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த எழுத்து கி.பி.10 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டது. குகையின் உள்ளே அரை வட்டமாகக் கூரைமேல் அமைந்துள்ள பாறையில் தனித்தனியாக அமைந்த ஐந்து உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. முதல் உருவம் நான்கு கைகளையுடைய யட்சி உருவம். சிங்கத்தின் மேல் அமர்ந்து ஒரு கையில் வில்லையும் மற்றொரு கையில் அம்பையும் ஏனைய கைகளில் வேறு ஆயுதங்களையும் பிடித்திருக்கிறது. இந்த யட்சிக்கு எதிரில் யானையின்மேல் அமர்ந்துள்ள ஆண் உருவம் கையில் வாளையும் கேடயத்தையும் பிடித்திருக்கிறது. இது சாஸ்தா உருவம் போலும் இதையெடுத்துத் தனித்தனியே மூன்று தீர்த்தங்கரர்களின் உருவங்கள் முக்குடைகளுடன் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இருந்த திருமேனிகள் கடைசியாகப் பதுமாவதி என்னும் இயக்கியின் உருவம், வலதுகாலைத் தொங்கவிட்டு இடதுகாலை மடக்கிச் சுகாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பதுபோல் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஐந்து சிற்பங்களில் நடுவில் உள்ள மூன்று தீர்த்தங்கரரின் உருவங்களுக்குக் கீழே மூன்று வட்டெழுத்துச் சாசனங்கள்(கி.பி.10 ஆம் நூற்றாண்டு) எழுதப்பட்டுள்ளன. 
 செட்டிப்பொடவு



70 mts hight  40 mtr deep one opening cave.           9deg .50 Lat and  78 deg10  East long.



Inscription 4, 5, 6.

To View Chettipudavu full view click the below link:



Samanar Malai Madurai. சமணமலை:


























 செட்டிப்பொடவுக்குக் கிழக்கே சமணமலையில் பேச்சிப்பள்ளம் என்னும் இடம் இருக்கிறது. இது குன்றின் மேல் இருக்கிறது. இங்கு வரிசையாகப் பாறையில் சமண தீர்த்தங்கரர்களின உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த உருவங்களின் கீழே வட்டெழுத்துச் சாசனங்கள் எழுதப்பட்டுள்ளன. இவை கி.பி.8ஆம் 9ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டவை. 
  சமணமலையில் உள்ள சாசனங்கள் சில வருமாறு: - 
 1. ஸ்வஸ்திஸ்ரீ வெண்புநாட்டுக் குறண்டி அஷ்ட உபவாசி படாரர் மாணாக்கார் குணசேன தேவர். குணசேன தேவர் மாணாக்கர் கனகவீரப்பெரியடிகள்நாட்டாற்றுப் புறத்து அமிர்தபராக்கிரம நல்லூரான உயிர்குடி ஊரார் பேரால் செய்வித்த திருமேனி 202. 61 of 1910
பள்ளிச்சிவிகையார் ரட்சை. 
 2. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ பராந்தக பர்வதமாயின தென்வட்டைப் பெரும்பள்ளிக் குரண்டி
அஷ்டஉபவாசி படாரர் மாணாக்கர் மகாணந்திப் பெரியார் நாட்டாற்றுப்புரத்து நாட்டார் பேரால் செய்விச்ச திருமேனி. சி பள்ளிச் சிவிகையார் ரட்சை203. 
203. 62 of 1910 204. 63 of 1910 205. 330 of 1908
 3. (வேண்பு)ணாட்டுக் குறண்டி திருக்காட்டாம் பள்ளிக் கனகநந்திப் படாரர் அபினந்தன படாரர். அவர் மாணாக்கர் அரிமண்டல படாரர் அபினந்தன படாரர் செய்வித்த திருமேனி204. . 63 of 1910
4. ஸ்வஸதி ஸ்ரீ வெண்புணாட்டுக் குறண்டித்திருக்காட்டாம் பள்ளிக் குணசேனதேவர் மாணக்கர் வர்த்தமானப் பண்டிதர் மாணாக்கர் குணசேனப் பெரியடிகள் செய்வித்த திருமேனி205.. 330 of 1908
 5. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ இப்பள்ளி உடைய குணசேன தேவர் சட்டன் தெய்வபலதேவன் செய்விச்ச திருமேனி. 206. 331 of 1908 207. 332 of 1908 208. 64 of 1910
6. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ இப்பள்ளி ஆள்கின்ற குணசேன தேவர் சட்டன் அந்தலையான் களக்குடிதன் வைகை அந்தலையான் கையாலிசைச் சார்த்தி செய்வித்த திருமேனி207. 207. 332 of 1908 
 7. (பேச்சிப்பள்ளம்) ஸ்ரீ அச்சணந்தி தாயார் குணமதியார் செய்வித்த திருமேனி ஸ்ரீ208  64 of 1910
 8. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ இப்பள்ளி உடைய குணசேன தேவர் சட்டன் அந்தலையான் மலைதன் மருகன் ஆச்சான் சிறிபாலனைச் சார்த்தி செய்வித்த திருமேனி ஸ்ரீ 209. 65 of 1910
 9. ஸ்ரீ மிழலைக் கூற்றத்து பாரூரிடையன் வேளான் சடைவனைச்சார்த்தி இன்ன மாணவாட நிட்டப்புணாட்டு நா.......கூர் சடையப்பன் செய்வித்த தேவர்.
இ......டனத்து......தா.......தாயார் செய்வித்த திருமேனி.210. 67 of 1910 
 10. ஸ்ரீ வெண்புநாட்டு திருக்குறண்டி பாதமூலத்தான அமிததின் மரைகள் கனகநந்தி செய்வித்த திருமேனி211. . 68 of 1910
 11. ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ இப்பள்ளி உடைய குணசேன தேவர் சட்டன் அரையங்காவிதி சங்கணம்பியைச் சார்த்தி செய்விச்ச திருமேனி.212. 68 of 1910 213. 603 of 1951
214. Ep. Rep. 1916 P. 112-113
215. 605 of 1951 216. Ep. Rep. 1936-37, P. 54

பேச்சிப்பள்ளத்திற்கு அப்பால் குன்றின் மேலே அழிந்துபோன ஒரு கோயில்
காணப்படுகிறது. இக்கோயிலின் தரையமைப்பு மட்டுந்தான் இப்போது உள்ளது. இங்குப் 10 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட முற்றுப்பெறாத வட்டெழுத்துச் சாசனம் உண்டு. 
 இந்த இடத்துக்கு மேலே குன்றின்மேல் பாறையில் விளக்கு ஒன்று
செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த விளக்குப் பாறைக்கு அருகில் கன்னட எழுத்துச் சாசனம் காணப்படுகிறது. இதன் கடைசிவரி மட்டும் தமிழாக உள்ளது. இந்தச் சாசனம் கி.பி. 11ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டது

 பேச்சிப்பள்ளத்திற்கு அப்பால் குன்றின் மேலே அழிந்துபோன ஒரு கோயில்


Madehevi Perumpalli demolished(Inscriptio 1







http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/unique-jain-sculpture-found-near-peraiyur/article3174366.ece


 https://www.flickr.com/photos/54159433@N02/sets/72157626540271348
(Jeeva bhandhu T.S. Sripal )ஜீவபந்து ஸ்ரீபால்
to read this book click the link:
http://www.jainworld.com/JWTamil/jainworld/sripalbooks/samanar_malai_1
.htmlhttp://www.jainworld.com/JWTamil/jainworld/sripalbooks/samanar_malai_1.html



-----------------------------------------------------------------------------------------

சமண முனிவர்கள் மக்களையும்  ஊர்களையும்  விட்டு  ஒதுக்கி  மிக எளிமையான வாழும் தன்மையினர்   இல்லற வாழ்வினை  துறந்த அம்முனிவர்கள் வாழத் தேர்வு செய்த பகுதிகள்  மலைகளில் இயற்கையாய் அமைந்த  குகைத்தளங்களாகும்.  
அவர்களது அறநெறி வழிகாட்டலில் ஈர்க்கப்பட்ட மக்கள் அவர்களிடம் பெருமதிப்பு கொண்டமை காரணமாக 
அவர்கள் வாழ்ந்த குகைத்தளங்களில்
எளிமையான கற்படுக்கைகள் அமைப்பதும்,
மழைநீர் குகைதளத்தினுள் செல்லாது  வடிந்திட குகைத்தள முகப்புப் பகுதிகளில் நீர்வடி விளிம்புகள் வெட்டிக்கொடுப்பதும்,
குடிநீருக்காக நீர்சுனைகள்அமைத்து கொடுப்பதுமான செயல்களை தர்மமாக கருதினர் அத்தர்ம செயள்களைக் கல்வெட்டுகளகவும் பதித்தனர் இச்செயல்களைத் தம்மம், தமம் என்ற சொற்களல் குறிப்பிடுகின்றன.

























Tamil language is found in the Jainawork Samavayanga Sutta(300 BCE) and 
Pannavana Sutta (168 BCE) where a script called Damilli is mentioned.[3] In the Buddhistwork, Lalitavistara (translated into Chinese in 308 CE), a script called Dravidalipi is mentioned. According to Kamil Zvelebil, Damilli and Dravidalipi are synonymous for Tamil writing.

தமிழி எழுத்து வடிவங்களைக் கீழே இடம் பெற்றுள்ள படத்தில் காணலாம்.




Courtesy: Click the link below for more details.
http://www.tamilvu.org/courses/degree/a051/a0514/html/a051414.htm
தமிழ் பிராமி வரிவடிவம் இக்குறியீடுகளிலிருந்தே வளர்ச்சிப் பெற்றுள்ளது எனக் கூறுகின்றார்இது நாள் வரை சங்கக் காலத் தமிழி கல்வெட்டுகள் சமணர் இருக்கைகளில் மட்டுமே கிடைத்து வந்தன. இதனால் இவ்வெழுத்துக்கள் சமணரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதாகக் கருத்துகள் நிலவின
இந்தியாவிலேயே மிகப் பழமையான தமிழிக் கல்வெட்டு புலிமான் கோம்பை நடுகல் கல்வெட்டே.
=======================================================================
தமிழிஎழுத்துக்களை 1903இல் திரு.வெங்கோபராவ் முதன் முதல் கீழவளவு என்ற இடத்தில் கண்டு வெளிக்கொணர்ந்தார்.
1906இல் மறுகால்தலை என்ற இடத்தில் எல்..கெமைடு (L.A.Cammiade) அவர்கள் ஒரு கல்வெட்டையும் அதே ஆண்டில் பிரான்சிஸ் (W.Francis) மற்றொரு கல்வெட்டையும் கண்டுபிடித்தார். அதன் பிறகு ஆனைமலை, அழகர்மலை, மேட்டுப்பட்டி, முத்துப்பட்டி, சித்தன்னவாசல் முதலிய இடங்களில் சில கல்வெட்டுக்களை .கிருஷ்ண சாஸ்திரியும், கே.வி.சுப்பிரமணிய அய்யரும் கண்டுபிடித்தனர் இவர்தமிழ் பிராமியின் தந்தைஎன அழைக்கப்படுகிறார்அதன் பின்பு திருச்சி, மாமண்டூர் முதலிய இடங்களிலும் சில கல்வெட்டுக்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.
அறச்சலூரில் (அறச்சாலையூர்) ஒரு கல்வெட்டை மயிலை சீனி வேங்கடசாமி, செ.இராசு ஆகியோர் கண்டுபிடித்தனர் (1960).
1966இல் ஐராவதம் மகாதேவன் திருவாதவூரில் மற்றொரு கல்வெட்டைக் கண்டுபிடித்தார். இவர் தொல்லெழுத்துத் துறையில் ஆற்றிய சீரிய பணியைப் பாராட்டும் முகமாய் இந்திய அரசு இவருக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கியுள்ளமையும் குறிப்பிடத்தக்கது.இதைத் தொடர்ந்து பல அறிஞர்கள் தமிழகத்தில் பல்வேறு இடங்களிலிருந்து ஏராளமான கல்வெட்டுக்களைக் கண்டுபிடித்து வருகின்றனர். இன்று இதன் எண்ணிக்கை 94 ஆகும்.
வட இந்திய பிராமி வரிவடிவம் தமிழ் நாட்டில் கிடைத்ததை அறிந்த அறிஞர்கள் அதைப் படிப்பதில் ஆர்வம் கொண்டனர். இதைத் தொடர்ந்து கே.வி.சுப்ரமணிய அய்யர், எச்.கிருஷ்ண சாஸ்திரி, வெங்கோப ராவ், வெங்கையா போன்றோர் இதில் கவனம் செலுத்தினர். இதன் விளைவாக புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப் பெறும் தமிழி கல்வெட்டுக்கள் ஆண்டுதோறும் கல்வெட்டு ஆண்டறிக்கையில் வெளிவர ஆரம்பித்தன. 1924ஆம் ஆண்டிற்குள் 12 இடங்களிலிலிருந்து 32 கல்வெட்டுக்கள் வெளிவந்தன.
இதனைக் கொண்டே கே.வி. சுப்ரமணிய அய்யர் 1924இல் இவ்வெழுத்துக்கள் தமிழ் மொழியைச் சார்ந்ததே என உறுதிப்படுத்தினார். இவர்தமிழ் பிராமியின் தந்தைஎன அழைக்கப்படுகிறார்      
1882இல் இராபர்ட் சீவலாலும், 1906இல் டபிள்யு.ஃபிரான்ஸிஸாலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மாங்குளம் கல்வெட்டு 1965இல் தான் முழுமையாகப் படித்துணரப்பட்டது. இதில் பாண்டிய அரசர் நெடுஞ்செழியன் பெயர் உள்ளதை முதன் முதலில் கண்டறிந்த பெருமை ஐராவதம் மகாதேவனையே சாரும். , மொழியியல் அமைப்பு, சமூகக் கட்டமைப்பு போன்றவற்றைத் திறம்பட ஆராய்ந்ததுடன் பழந்தமிழ் எழுத்துகளின் பெட்டகமாக “Early Tamil Epigraphy From The Earliest Times to The 6th Century A.D” என்ற நூலை 2003இல் வெளியிட்டார். இந்நூல் ஹார்டுவர்டு பல்கலைக்கழகத்தின் பதிப்பாக வெளிவந்துள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இவர் தொல்லெழுத்துத் துறையில் ஆற்றிய சீரிய பணியைப் பாராட்டும் முகமாய் இந்திய அரசு இவருக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கியுள்ளமையும் குறிப்பிடத்தக்கது.
====================================================
இதுவரை தமிழ்நாட்டில் 30 இடங்களில் 93 பிராமி கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு உள்ளது அவற்றில் 9 இடங்கள்தொல்மாந்தர்  மரபு சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.     visit: http://www.tnarch.gov.in/epi.htm

மதுரை 20 இடங்களில் பிராமி கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு உள்ளது
 1.  மாங்குளம்-மீனாஷிபுரம் மதுரை
 2.  அரிட்டாபட்டிமதுரை
 3.   திருவாதவூர்-மதுரை
 4.  கீழவளவு- மதுரை
 5.  கொங்கர்புளியங்குளம்- மதுரை
 6.  மருகால்தலைதிருநெல்வேலி 
 7.    வரிச்சியூர்- மதுரை 
 8.     விக்கிரமங்கலம்- மதுரை 
 9.     மேட்டுப்பட்டிமதுரை 
10.    கருங்காலக்குடிமதுரை 
11.  முதலைகுளம்- மதுரை 
12.  அழகர்மலைமதுரை 
13. திருமலைசிவகங்கை 
14.  திருப்பரங்குன்றம்- மதுரை 
15.  முத்துப்பட்டி- மதுரை 
16.  ஆனைமலை- மதுரை 
17.  குன்னக்குடி- சிவகங்கை 
18.  மன்னார்கோயில்திருநெல்வேலி 
19.  சமணர்மலை மதுரை

--------------------------------------------------------------------------  1. மாங்குளம் மீனாஷிபுரம் மதுரை Mangulam/ Meenashipuram Madurai

Melur National Highways (25 KM) Kanthapatti village South to north there is a hill called Ovamalai or Kazhugumalai. At the top of Ovamalai 5 natural cavern many cave beds .approximately 2200 years before Jain monks under the head of  Kani Nandhan Jain ACharya  (saints) were stayed here.










In four cavern 6 Brahmi  inscriptions.            Period:   2nd BCE 






கல்வெட்டுச்செய்திகள்:நந்த(கணம்ஸிரியக்குவன் என்ற சமண  சங்கத்தை சார்ந்தமுனிவனுக்கு பாண்டியநெடுஞ்செழியன்  தர்மமாகப் பள்ளி அமைத்துக்கொடுத்தா ன்பட்டப்பெயர்களாகவே பண அன்,கடல் அன்வழுத்திய் என்ற பெயர்கள் இக்கல்வெட்டில் வருகின்றன.
Kania Nathan aSiriy i kuv ankee thammam iththaa a nedunjsazhiyan paNa an kadal an vazhuththiy kottupiththa paLi iy
Nanda (kanam) Shrikuvan ( jain acharya) ,  Pandiya king Nedunchezhiyan  donated cave beds, engraved as Tamil brahmi  inscriptions.
This was found in 1906 research and read in 1963
R.Nagasamy, I.Mahadevan, Mailai.Seeni venkatasamy
 தமிழ்நாடுஅரசுதொல்லியல்துரை  மரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
Printable version  | Oct 18, 2014 9:10:04 PM  |
http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v017.htm
------------------------------------------------------------------------

      2.  அரிட்டாபட்டி– மதுரை   Arittaapatti -Madurai  

North of Aanaimalai hill 17 km Northeast (Madurai) to Melur  This was once known as Thiruppinaian Malai, known as Kalinchamalai   




 There are 2  Brahmi inscriptions one in upper portion and and another in lower portion of the            water drain portion                  Period:  2 ND century BCE

2.1நெல்வெளி இய் சிழிவன் அதினன் வெளியன் முழாகை கொடுப்பித்தோன்      2.2       இலஞ்சிய் எளம் பேரா அதன் மகன் எமயவன் இவ்முழ உகைய் கொடுபிதவன்






This was found by Prof:  K.V.Ramanujam and Prof: A. Subbarayalu in 1971 and was published 1978-79 Indian Government Annual report no: 264.
Both these inscriptions mention Nelveli, and Elanchi belong south panda’s uoorkal. The caves made by the Pandya kings to Jain monks.



Jain Tiruthankara statue are on the top of the hill there also vattezhuthu  inscription  Achanandhi sculptured the statue. This hill is called pinayan malai mentioned here.
    மரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன
From தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரை

Periyar bus stand - 75, 716, 717,718 and 771(Arittapatti)Melur.
http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v002.htm
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 3.   திருவாதவூர்-மதுரை  Thiruvathavur- Madurai

(from 20 KM distance) this village is situated.  Backside of the village a hill called Uvaa malai. 







Dr.I. Mahadevan reading Brahmi Inscriptions



  3.1 பாங்காட அர் இதன் கொட்டுபிதோன்
  3.2 உபசன் பர் அசு  உறை கொட்டுபிதோன்
This was found in 1996 by Shir. I. Mahadevan and it was published in Annual report 1965-66 with pictures


Upasan mean Upaththiyayan( samya  achriyanukku) cave beds were made engraved as brahmi inscriptions.
தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரை  மரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன

-------------------------------------------------------------------------------------------
4.  கீழவளவுமதுரை Keezhavalavu- Madurai
45 Km North of (Madurai) 13 km Melur  Thirupattur highway  This hill is called panchapandavar malai or palli.
According to Dr. V. Vedhachalam, it is one of the beautiful Jain temples of Pandya kingdom. The smooth rock beds were constructed in such a way that it prevents rainwater from entering the cave. Among the 9 Tiruthankar structures seen here, 2 are in standing posture. Paintings Dating back to 9th and 10th century are found over these figures.






Many cave beds & inscription           Period :  2nd century BCE
4. 1    உப[]அன் தொண்டி[]வோன்கொடு பளி 

உபசன் "சமய ஆசிரியர்சமண பள்ளிகளில்
 இவ்விடம் தொடர்ந்து சமண பள்ளியாக இருந்திருக்கிறது.
Upachchayaa  from  Pali language.


(ASI)     மரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன
Bus service
Buses travelling to Thiruppathur and Karaikudi.


  http://stream1.tamilvu.in/culgal/html/cg100/cg101/images/cg101v003.htm
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.  கொங்கர்புளியங்குளம்மதுரை Konkarpuliyangulam - Madurai


 Kambam road 15 KM and taking the right cut before Chekkanoorani one can reach K. Puliangulam.
In six natural caves located on a hillock known as Pancha Pandavar hillock in Nagamalai ranges in the North Western part of K. Puliangulam.
Long polished 50 rock cave beds. 3 Brahmi inscriptions period 2nd century BCE are found in front of the cave. A bas-relief figure of Tiruthankara is seen on the outer wall of the cave. An ancient Inscription (Vattezhuthu) seen at the bottom of the Tirthankara figure indicates that a Jain named Achanandhi' had sculpted this figure.










5.1  குறகொடுபிதவன் உபச அன் உபறுவ[ன்]
5.2  குறகொடல்கு ஈத்தவன் செற் அதன்[]ன்
5.3  பாகன் ஊர் பே[தன்பிடன் இத்த வெபோன்
பாகனூர் கூற்றம் பாண்டியன் வெண்பொன்  வழங்கிய என பொருள் கொள்ளலாம்
Bakanur Koon Pandian donated cave beds and gold kazhanchi.
This was found in 1910 published in Annual report.
 தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரைமரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன
Bus service
Periyar bus stand - 40,40 K (K. Puliangulam), 21H, 55,61 and 65



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

7.    வரிச்சியூர்மதுரை Varichiyur- Madurai

south Sivaganga road.  Subramaniya hills also called Udaygiri




There are 3 Brahmi inscriptions  Period 2nd  BCE.
தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரைமரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன
==========================================================

8. விக்கிரமங்கலம்மதுரை Vikramangalam-Madurai

Usilampatti taluk  west of (Madurai).Small hill called Undakkal





There  are 6 Brahmi inscriptions     Period 2nd BCE

8.1: எஇய்ல் அர் இய்தன் சேவித் ஓன் 8.2: எமு ஊர் சிழிவன் அதன் தியன் 8.3: அந்தைய் பிகன் மகன் வெந் அதன் 8.4: பேதலை குவிரன் 8.5: செங்குவிரன்  8.6: கு[வி]ரதன்




குவிர தான என்று வசித்து அவன் தானம் என்று திருமகாதெவன் பொருள் கொள்கிறார்

This was found in 1923, 1926, 1978.
A S I
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

9.     மேட்டுப்பட்டி – மதுரை SIDDAR MALAI- Madurai

Mettupatti. In Peranai area  40 KM from west of (Madurai) Southern bank of Vagai river  Madurai to Usilampatti. On the top of the hill on way to Mahalinga swamy temple panchapandavar kukai (caves) natural cavern with caves beds are here.

 சித்தர்மலை: இப்பெயர் சமண முனிவர் இங்கு இருந்தார்கள் என்பதைத்
தெரிவிக்கிறது. இந்த மலை மேட்டுப்பட்டி என்னும் ஊரில் இருக்கிறது. இம்மலையில் குகைகளும் கற்படுக்கைகளும் இருக்கின்றன. இவைமுற்காலத்தில் இங்குச் சமண முனிவர் இதுகாறும் ஆராய்ந்ததில்மதுரைக்கு அருகில் உள்ள சமணருடைய எண்பெருங் குன்றுகளுள் ஏழுகுன்றுகள் தெரிந்தன. இன்னொரு குன்று எது என்பது இப்போது தெரியவில்லை. 



 

In this caves top and cave beds 10 brahmi inscriptions found. Period 2nd BCE..
9.1 அமணன் மதிரை அத்திரன் உறை உதயனஸ
9.2  அந்தை அரிய்தி
9.3  அந்தை இராவதன்
9.4  []திர அந்தை[விஸுவன்
9.5  அந்தை சேந்தன் அதன்
9.6  சந்தந்தை சந்தன்
9.7  பதின்[ஊர்அதை
9.8  குவிர [ந்தைசேய் அதன்
9.9  குவிரந்தை வேன் அதன்
9.10 திடி இல் அதன்
சமண சமயத்தில் உயர்கதி அடைந்தவர்கள் சித்தர்கள் அதனால் அவர்கள் வாழ்ந்த மலைகளைச் சித்தர் மலை என்று அழைக்கும் வழக்கம் இருந்துள்ளது. பத்து கல்வெட்டில் முதலாவது கல்வெட்டில் சிரமணர் என்ற சொல் மொழி முதல் சகரம் நீக்கப்பட்டு அமணன் என்று குறிப்பிட்டப்படுகிறது


Jain sithar ( those who attained the salvations)
Inscriptions  found out in 1908, 1980.
ASI

http://www.hindu.com/fr/2011/04/29/stories/2011042950540100
.htmhttp://www.hindu.com/fr/2011/04/29/stories/2011042950540100.htm

On the top of the hill on way to Mahalinga swamy temple panchapandavar kukai (caves) natural caviron with caves beds are here.
---------------------------------------------------------------------------------

10.    கருங்காலக்குடி – மதுரை  Karunkalakkudi- Madurai

Mellur to Trichy  high ways (Madurai.) a small hills called  panchapandavar kunddu






cave beds   for Jain monks  and Brahmi inscriptions and Jain Tiruthankar statue are carved and stone rock paintings were also  here.                   Period 2nd BCE.
   
10.1 எழைய் ஊர் அரிதின் பளி
This was found in 1912 and published in Annual report with pictures.
 தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரைமரபுச்சின்னங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன
===========================================================

11.  முதலைகுளம்மதுரை  Mudalaikulam - Madurai

Usilampatti taluk west of (Madurai)  near Vikramangalam 
Mudalai kulam is situated. Vikramangalam brahmi kalvettu (undakkal hills) near small Undankal hills Erakkipudavu caves edge 










Brahmi inscriptions 164 cm lengths.              Period 2nd BCE

11.  வேம்பிற் ஊர் பேர் அய் அம் சேதவர்

A S I
----------------------------------------------------------------------------------------
12.  அழகர்மலை –மதுரை Azhakar Malai - Madurai

(இருங்குன்றம்(அழகர்மலை அல்லது சோலை மலை)Located 20 km North of Madurai at Uppadaipatti situated between Kidarippatti and Sundararajanpatti on Melur road.
 



The inscription seen at the bottom of Tirthangarar rock sculpture discloses
Jain Monk Achanandi had sculpted it during 10th century A.D.








Courtesy to Hindu:

            a cave has well-polished floor and stone beds. There is a perennial spring flowing near the stone beds.  Ancient inscriptions seen here indicate that this cave had transformed into a Jain temple.
There are 12 brahmi inscriptions                             Period 2nd BCE.

கணிநாகன் கணிநதன் இருவர் 

A S I
இக்கல்வெட்டுகல் அனைத்திலும் சொல்லப்படுபவர்கள் குகைத்தள்ம், முகப்பு நீர்வடி விளிம்பு, சுனை என இங்கு  அனைத்தையும் செய்துகொடுத்துள்ளனர் என்று கருதலாம்.

cave beds, water drains and water spring all were donated to Jain acharya. engraved as tamil brami inscriptions.
(Near sunai(spring) Tiruthankar statue base achananthi seviththa thirumeani)
This was found in 1908, 1963 and published and 1966 copied published in Annual report.

 Bus Service
 From Periyar bus stand - 844, 845, 42K
 Melur and Vadippatti.
----------------------------------------------------------------------------------------

1   14.  திருப்பரங்குன்றம்மதுரை Thirupparankundram- Madurai     

       Jain temple at Parankundru. is located 8 Km from Madurai on NH 7.

Traces of 3 Jain temples are found in this hill. Jainism prospered here between 2nd century B.C and 13th century A.D. One of the temples is situated near a spring located behind Palaniandavar temple at the entrance to hilltop.
The next one is present near Kasivishwanathar temple at the hilltop
The third temple is situated near Umaiandavar temple at the foot of hill in its southern part.
These three temples are considered to belong to 8th century B.C.


திருப்பரங்குன்றம்: மதுரைக்கு அருகில் இருந்த எண்பெருங் குன்றுகளில்
திருப்பரங்குன்றமும் ஒன்று. மேலே காட்டப்பட்ட சமணரால் வழங்கிவருகிற வெண்பாவில்இக் குன்றம் முதலில் கூறப்படுகிறது. இந்த மலையில் சமணத் துறவிகள் இருந்த குகைகளும், பாறையில் அமைக்கப்பட்கற்படுக்கைகளும்
பிராமி எழுத்துக்களும்இன்றும் காணப்படுகின்றன.199
தீர்த்தங்கரரின் உருவமும் பாறையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது








All these temples have Tiruthankara structures. As there are twisted branches of Asoka tree over the head of Arthanaareswarar sculpture found in this mandapam (Hall) A 13th century A.D. inscription belonging to Sundara Pandyan is seen here.



முருகப் பெருமானின் சிறப்பு வாய்ந்த திருத்தலங்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்பெறும் திருப்பரங்குன்றத்து மலை கி.பி. 1,2 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் சமண சமயச் சார்புடையதாகவும் திகழ்ந்திருக்கிறது கி.பி. 1,2 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் சமண சமயச் சார்புடையதாகவும் திகழ்ந்திருக்கிறது
இம்மலையின் பின்புறத்தில் உயரமான பகுதியில் 56 அடி நீளமுள்ள குகைத்தளமும், அதில் ஏராளமான கற்படுக்கைகளும் உள்ளன. இவற்றில் பொறிக்கப்பட்டுள்ள பிராமிக் கல்வெட்டுக்கள் பலவும் சிதைந்த நிலையிலிருக்கின்றன. எனினும் ஒன்றில் அந்துவன் என்னும் பெயர் இடம் பெற்றுள்ளது.மற்றொன்றில் ஈழ நாட்டு எருக்காட்டுரைச் சார்ந்த பொலாலையன் என்னும் சிராவகர் இங்கு கற்படுக்கைகள் அமைத்த செய்தியைக் கொண்டிலங்குகிறது.

இது இலங்கை நாட்டிற்கும், தமிழகத்திற்கும் சமண சமயத்தின் வாயிலாக இருந்த நல்லுறவினை வெளிப்படுத்துவதாக இருப்பது சிறப்பிற்குரியதாகும்.இங்குள்ள பாறைகளிலும் பிற்காலத்தில் தீர்த்தங்கரர்களது சிற்பங்கள் வடிக்கப்பட்டு, அவை வழிபடப்பட்டு வந்திருப்பதைக் காணலாம்.
There are 4 brahmi inscriptions.           Period      1st BCE
16.1.  அந்துவன் கொடுபிதவன்
16.2  மாரயது கய[ம்]
16.3  எரு காடுர் இழ குடும்பிகள் போலாலயன் செய்தா ஆய்சயன் நெடுசாதன்
This inscriptions news published I  Indian epigraphy  annual report 1951-52 no: 140-142 and 1908  no 333 published .


A S I
Bus Service
Frequent bus service is available from in and around Madurai.
Periyar bus stand - 5, 14, 22, 48, 49, 52
Arappalayam - 48
Thirumangalam -5, 14, 22, 48 and 49.


http://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/tamilbrahmi-script-discovered-on-tirupparankundram-hill/article4412125.e
--------------------------------------------------------------------- 15. முத்துப்பட்டிமதுரை Muthuppatti -Madurai 

 Perumal hill is situated as a continuation of Samanarmalai (Jain hill) at Karadippatti in Nagamalai range about 12 km from (Madurai).
            220 Meter hight Kardipatti(perumal malai) The 2 natural caves seen here have number of stone beds in them. One of the Jain temples has arrangement for preventing rain from entering the cave, no such arrangement is seen in the other cave.


ஆலம்பட்டி என்றும் முத்துப்பட்டி என்றும் பெயருள்ள ஊருக்கு அருகில் இந்தக் குன்றின் மேற்குக் கோடியில் பஞ்சவர் படுக்கை என்னும் இடம் இருக்கிறது. இங்குப் பாறையில் கல்படுக்கைகள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. சமண முனிவர் படுப்பதற்காக இவை அமைக்கப்பட்டன. இந்தப் படுக்கைகளுக்கமேலே பாறைக்கல்கூரைபோல்அமைந்திருக்கிறது. ஆகவே இவ்விடம் ஒரு குகைபோலத் தோன்றுகிறது. கூரைபோன்றுள்ள பாறையில் பிராமி எழுத்தில் தமிழ்ச் சாசனங்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை கிறிஸ்து சகாப்தத்திற்கு முன்பு எழுதப்பட்டவை. இந்தக் குகையில் படுக்கைகளுக்கு அருகே ஒரு பீடத்தின் மேல் அருகக் கடவுளின் உருவம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதற்கு அருகில் பாறையில் எழுதப்பட்டுள்ள
பிராமி எழுத்துச் சாசனம் மிகவும் அழிக்கப்பட்டுவிட்டது. குகையின் மேற்புறப்பாறையில் இரண்டு இடங்களில் தீர்த்தங்கரர்களின் உருவங்களும் அவைகளின் கீழே வட்டெழுத்துச் சாசனங்களும் எழுதப்பட்டுள்ளன. இந்த எழுத்துக்கள் கி.பி.10 ஆம் நூற்றாண்டு எழுத்துப்போல் காணப்படுகின்றன. 
சமணமலையின் தென்மேற்குப் பக்கத்தில் 



 




As ancient inscription  are seen here it can considered that Jain's first
settled at Perumal hill later they spread their habitat to Samanarmalai (Jain hills). 9thcentury Tiruthankar structure along with Iyakki figure is seen inside the cave. Two Tiruthankar figures are seen inside separate structures (madam) outside the cave. There are carvings at the bottom of these figures indicating who had sculpted them.
3 Brahmi inscriptions in south of the Karadipatti Malai,Period 1st BCE


17.1  நாகபேரூதைய் முசிறி  கோடன் எளமகன்
17.2  சைய் அளன் விந்தைஊர் கவிய்
17.3  திடிக் காத்தான்..[]னம் எய்..
 This was found first in the year of 1930.


A S I
From Periyar bus stand - 21 S (Karadippatti), 21, 40, 55, 61 and 65
Thirumangalam - 4A  ==================================================================

16.  ஆனைமலைமதுரை  Aanamalai -Madurai

.(Iva Kundram iva – Elephant - meaning elephant hills) யானைமலை
Aanaimalai hill about 8 km Northeast of Madurai on the way to Melur highways 3 km from here Oththakadai village eastern side Narasingam Madurai (like an elephant is sleeping)
90 meters height, 1200 meter wide and 4000 meters length
It is believed that this temple was formed during first A.D. There are many rock beds   and inscriptions found here.

The sculptures found here are Jain Tiruthankar and Iyakki structures in sitting posture. The painting of lotus flower and lamp seen the side of the Tiruthankar structure are still in good condition.
இவகுன்றது உறையுள் பாதந்தன் ஏரி அரிதன் அத்துவாயி அரட்டகாயிபன்'
இவகுன்றம் என்னும் இம்மலையில் ஏரிஅரிதன்அத்துவாயி அரட்டகாயிபன் என்னும் இரு துறவியர் தங்குவதற்கான கற்படுக்கை என்பது இதன் பொருள்.


In the year 1906  Shri. K.V Subramaniya Iyyer  found this inscripitons







தமிழ் நாடு அரசு தொல்லியல் துரை

Bus Service
From Periyar bus stand - 75, 716, 717,718 and 771
Melur
Mini bus service is also available.                                                                          


-----------------------------------------------------------------------------------------------------

History Vandalised click to more:
http://www.frontline.in/static/html/fl2614/stories/20090717261406600.htm

Tamil-Brahmi inscription on the brow of a cavern in a hill at Tiruvadavur near Madurai. In the background, granite quarrying goes on unhindered within the prohibited/regulated limit of the historical site.
SANGAM age Tamil-Brahmi inscriptions on the brows of caves, hundreds of beds known as Jaina beds sculpted on their floors, beautiful bas-reliefs of Jaina tirthankaras and exquisite paintings by prehistoric artists are facing destruction in the hills in the vicinity of Madurai in Tamil Nadu owing to large-scale granite quarrying and vandalism. Real estate sharks have destroyed Iron Age burial sites near these hills. The sites, datable from 2nd century B.C to 3rd century A.D., constitute an invaluable cultural treasure. The inscriptions offer evidence to Tamil’s classical language status and throw light on the advent and spread of Jainism in the Tamil Sangam age and the later period in the region. The sites hold a wealth of information on how kings, chieftains, traders, village chiefs and even ordinary people patronised Jainism and made donations for the sculpting of Jaina beds. They also provide interesting information on the trade guilds that existed during the period because many of these hills lie on the trade routes of that period.
Quarrying has been going on at these sites in total violation of the Ancient Monuments and Archaeological Sites and Remains Act, 1958, and the Ancient Monuments and Archaeological Sites and Remains Act, 1966. The first one, a piece of federal legislation, applies to protected monuments under the control of the Archaeological Survey of India (ASI), which functions under the Government of India. The second one is a State law and applies to the protected monuments that come under the Tamil Nadu Archaeology Department. No construction or mining activity is allowed up to 100 metres of the prohibited area beyond the protected limits of the site. Beyond the 100 m, up to a distance of another 200 m, is the regulated area, where, under the terms and conditions of a licence granted by the Director-General of the ASI, mining or construction can be done if it does not affect the site. All these provisions apply to monuments coming under the State Archaeology Department, too. As per the procedure, the Assistant Director (Mines and Geology) of the district concerned, on behalf of the Collector, would auction the hill. The Collector would give the contractor who wins the bid a licence for quarrying.
A letter dated September 23, 1996, went out from the Department of Tamil Development and Culture that “in future… the District Collectors should consult the Archaeology Department and only with its permission they should give the licence to private parties for quarrying the hills which have heritage monuments.” For, it said, “Tamil inscriptions, which are about 2,300 years old, are found only in the caves of hills. They provided the best evidence for learning about the Tamil Sangam age and the Tamil society that existed prior to the Sangam age.” However, the letter said, quarrying was under way not only to export granite but also to sell it locally.
 Two quarries mar an otherwise beautiful view from the Mankulam hill, which has the most ancient Tamil-Brahmi inscription.
There are 31 Tamil-Brahmi sites in the State, with 90 inscriptions. Of them, 11 are protected monuments under the State Archaeology Department and seven are under the ASI. Quarry contractors appear to have violated the provisions of both laws with regard to the protected monuments.
Take for instance the Tamil-Brahmi site at Tiruvadavur, 20 km from Madurai, with two Tamil-Brahmi inscriptions and prehistoric paintings of concentric circles. This is a protected site coming under the State Archaeology Department. The inscriptions, belonging to the 2nd century B.C., talk about how Aridhan of Pangadu village and Upasan had sculpted the beds on the cave floor. Iravatham Mahadevan, a renowned scholar on Tamil-Brahmi and Indus scripts, deciphered the two inscriptions in 1996.
Tiruvadavur is now the most disturbed Tamil-Brahmi site in the State, with a huge quarry situated right at the foot of the hill. Quarrying has progressed so deep that the site looks like an open-cast mine. All round the quarry, for several kilometres, granite blocks as big as a truck or a car, are stacked on either side of the village roads. There is a surreal scene too: a nearby hill has been sliced in half, as if it were a cake. An official of the State Archaeology Department admitted that quarrying was under way within the prohibited/regulated area, that is, within 300 m of the protected limits of the monument.
T.S. Sridhar, Principal Secretary and Commissioner, State Archaeology Department, said that on paper nothing would be illegal. But after obtaining the licence, quarrying would take place right inside the prohibited/regulated areas.
 Graffiti on the Jaina beds at Mankulam.
At the entrance to the historical site at Keezhavalavu village, 38 km from Madurai, an ASI board announces that the monument is of national importance. The hill treasures a long Tamil-Brahmi inscription chiselled boldly from right to left and some letters written upside down on the brow of a cavern; three sculptures of Jaina tirthankaras above the inscription; Jaina beds; and a little away, a line of six sculptures of tirthankaras. On an adjoining hillock, there is a series of Jaina beds; and two circular hollows, excavated from rock floors, with Tamil and Grantha inscriptions.
Sathyabhama Badhreenath, Superintending Archaeologist, ASI (Chennai circle), admitted: “The entire hill is protected at Keezhavalavu. Quarrying went on within the protected area.”
The Society for Community Organisation (SOCO) Trust, Madurai, objected to quarrying within the protected limits. A. Mahaboob Batcha, managing trustee, and S. Bhuvaneswari and G. Pandi, both Keezhavalavu residents, went to court. The ASI, TAMIN (Tamil Nadu Minerals Limited, a State government undertaking) and others were the respondents. T. Lajapathi Roy, counsel for SOCO Trust, one of the petitioners, argued that quarrying went on within the nucleus of the protected area. The Madurai Bench of the Madras High Court appointed M. Ajmal Khan and K. Srinivasan as advocate commissioners. They found “quarrying operation being carried on in an area of 8.60.5 ha [hectares] within the said notified area of 20.95.5 ha.”
At Keezhavalavu, THE ASI erected two pillars to support an awning above the sculptures of three tirthankaras. The awning is gone and the pillars now block the view of the sculptures.
The High Court granted an injunction and stayed the quarrying within the protected limits. A final order is yet to be passed.
Vandalism, too, is rampant at Keezhavalavu. If the sculptures of the group of six tirthankaras remained unharmed when this writer visited the site in December 2008, the noses of two tirthankaras appeared smashed up during a visit in March 2009. There is graffiti everywhere. The ASI had erected two pillars to support an awning above the sculptures of three tirthankaras. The awning is gone and only the hideous-looking pillars remain, obscuring the view of the tirthankaras.
The hillock at Melakkuyilkudi, on the outskirts of Madurai, is another protected monument of the ASI. Here, there were 10 Jaina beds, which commanded a beautiful view of the paddyfields below and the Nagamalai hill at a distance. But illegal quarrying has led to the collapse of the hillock. Falling boulders have splintered the beds. Today, only two beds remain intact. After a hill was completely excavated.
At Muthupatti, near Karadipatti on the Perumalmalai hill, there are three Tamil-Brahmi inscriptions, all belonging to the first century B.C. They talk about the donations made by Anthai of Nagaperur and Ilamagan Kodan of Musiri, and Saialan of Vindhaiyur for excavating the Jaina beds. This is an ASI-protected monument. Quarrying went on here within the prohibited/regulated limits but stopped a few years ago. It revived in recent months. However, after a vigilant Tamil press highlighted the fact, the District Collector stopped the illegal quarrying.
Kongar Puliyankulam has three Tamil-Brahmi inscriptions on the brow of a cavern, more than 50 Jaina beds, which have been defaced with symbols of political parties and names of people painted or engraved on them, and a sculpture of a tirthankara. This is a protected monument under the State Archaeology Department. Two hillocks in this area have disappeared, with every boulder having been removed. Quarrying went on at the spot and created artificial lakes. Varichiyur on the Madurai-Sivaganga road, has on an amorphously formed hillock three Tamil-Brahmi inscriptions and some Jaina beds. Quarrying on the edges of the hillock has made the rock-cut Nilakantesvara shrine sit perilously.
The noses of the bas-reliefs of two Jaina tirthankaras at Keezhavalavu have been smashed by vandals.
The six Tamil-Brahmi inscriptions of the 2nd century B.C. on the brow of five caverns on the Kazhugumalai hill near Mankulam, 38 km from Madurai, are the most ancient ones in Tamil Nadu and establish the historical facts that the Pandyan king Nedunchezhiyan ruled in the 2nd century B.C. and that Sangam literature dates back to the same period. The inscriptions also have mention about the trade guilds of the period and about a group of Jaina monks headed by Kani Nandan who stayed in the five caverns.
While the vandals have spared the inscriptions, they have defaced the Jaina beds and pulled down the fencing around them. If this is the plight of protected sites, the situation at unprotected sites such as Tirumalai in Sivaganga district and Arittapatti near Madurai is worse. Since Madurai was the Pandyan capital and an important trading centre, Jaina monks chose the ancient town for the propagation of their religion. It was only in 7th century A.D. that bas-reliefs of tirthankaras began to come up near the Tamil-Brahmi sites and elsewhere. Jaina beds vandalised at Kongarpuliyankulam.
K.T. Gandhirajan, specialist in art history who recently documented the Tamil-Brahmi sites in Tamil Nadu, said, “It is at Mankulam, Arittapatti, Tiruvadavur, Mannarkovil, and so on that we get the evidence that Tamil is a classical language.” He is pained that the ambience of these sites are marred by the activities of quarry contractors, vandals and others. Sridhar said the State Archaeology Department was “totally helpless” in the matter. “We can only protect the monument by fencing it,” he said.
Whenever the department discovered any violation it reported the matter to the district administration. When use of explosives in the Keezhvalai hill posed a threat to pre-historic paintings there and a temple at Perumukkal, the department took up the matter with the Collector and quarrying was stopped there, Sridhar said. The department had no punitive powers to bring the vandals to book. He suggested that involvement of the local community was the only way to prevent vandalism of the monuments.
Beds damaged by crashing boulders at Melakkuyilkudi.



Sathyabhama Badhreenath is unhappy that the district administration does not consult the ASI when the rights for quarrying around a protected monument are granted. “We continuously write to the Collector or the Assistant Director. We give them a copy of our rules. I have written to all the Collectors with a list of protected monuments in their districts so that they are at least aware that there are archaeological sites of importance in their districts,” she said. She said she wrote to the Madurai Collector and was able to prevent quarrying at Keezhaiyur. A heritage enthusiast suggested that the ASI or the State Archaeology Department be empowered to grant licences for quarrying near protected monuments.
=========================================================================
‘Tamil-Brahmi inscriptions are the only record of old Tamil’

======================================================================== T.S. SUBRAMANIAN
Interview with scholar Iravatham Mahadevan.R. RAGU 
Iravatham Mahadevan: "It is a tragedy that cave inscriptions are being vandalised."
IRAVATHAM MAHADEVAN, an administrator-turned-scholar, has done acclaimed work on the Tamil-Brahmi and Indus scripts. HisEarly Tamil Epigraphy (From the Earliest Times to the Sixth Century A.D.), which was published in 2003, is the fruit of 40 years of dedicated work on Tamil-Brahmi inscriptions. His earlier work Corpus of Tamil-Brahmi inscriptions created a wave of exploration for Tamil-Brahmi inscriptions. Mahadevan received the Jawaharlal Nehru Fellowship in 1970 for research on the Indus script and was awarded the National Fellowship of the Indian Council of Historical Research in 1992 for his work on Tamil-Brahmi inscriptions. He has also authored The Indus Script: Texts, Concordance and Tables. He received the Padma Shri this year. Excerpts from an interview Mahadevan gave Frontline on Tamil-Brahmi inscriptions and their place in history:
Tamil-Brahmi sites near Madurai are facing destruction owing to granite quarrying in the hills in which they are found. The Jaina sculptures and beds situated adjacent to these are being vandalised. What is the relevance of Tamil-Brahmi inscriptions in Indian history?

Tamil-Brahmi inscriptions are important not only in the history of Tamil Nadu and the rest of South India but for the whole country. They have many unique distinctions. They are the oldest writings in any Dravidian language. They are also the oldest Jaina inscriptions in India. I believe that the Mankulam Tamil-Brahmi inscription of [Pandyan king] Nedunchezhiyan is older than the Karavela inscription at Udayagiri in Orissa.

Tamil-Brahmi inscriptions are the only record of the old Tamil, the one prior to Sangam poetry. Many Tamil-Brahmi inscriptions are important landmarks in our history. For example, the inscriptions of Nedunchezhiyan at Mankulam, the Irumporai inscriptions at Pugalur near Karur and the Jambai inscription of Adhiyaman Neduman Anji link the Sangam age with the Tamil-Brahmi age. It is the Jambai inscription that prove that the “Satyaputo” mentioned by Asoka was none other than the Adhiyaman dynasty, which ruled from Tagadur, modern Dharmapuri.
Recently, Tamil-Brahmi inscriptions have been found on hero stones in the upper Vaigai valley near megalithic graves, thus providing a link, for the first time, between the megalithic and the early historical periods of Tamil Nadu. The Tamil-Brahmi inscriptions occurring on coins, rings, potsherds and seals add another dimension to the history of Tamil Nadu. For example, the Pandyan coin of Peruvazhuthi or the silver portrait coins of Cheras. There are also numerous gold, silver and bronze rings of merchants and noblemen from the prosperous trading town of Karur of the Sangam age. Again, recently, excavations at Pattanam in Kerala have brought to light the remains of the ancient and famous Sangam age port of Musiri, known as Muziris to the classical historians of the West. These facts demonstrate the importance of Tamil-Brahmi inscriptions to our history.
It is, therefore, a great tragedy that the cave inscriptions of Tamil-Brahmi and Jaina sculptures [and beds] are being systematically vandalised by ignorant tourists and destroyed by granite quarries. It is impossible to stop quarrying because of vested interests and the money power and the muscle power at their disposal. Already, in my lifetime, many Tamil-Brahmi cave inscriptions have been lost or have been damaged severely. I understand from scholars undertaking recent field work that the destruction is now proceeding much faster. It is sad that the public are indifferent [to this], and the State government and the Central government are helpless to stop this wanton destruction of our cultural heritage. Perhaps all the Tamil-Brahmi cave inscriptions will disappear within a decade.
The only consolation I have is that a serious attempt to record whatever remains by means of video photography and digitisation has been made by the classical Tamil project authorities. In Early Tamil Epigraphy: From the Earliest Times to the Sixth Century A.D., I had anticipated this disastrous development and I had pleaded for greater awareness of our cultural heritage and more purposeful steps for their conservation. What I did not expect was that the destruction would be so swift and so colossal. I can only shed tears at whatever has been lost as, frankly, I am not hopeful that whatever remains will be saved.
Do you think there has been a dereliction of duty on the part of the Archaeological Survey of India and the Tamil Nadu Archaeology Department?

I do not think that the ASI or the Tamil Nadu Archaeology Department has been effective in preventing the vandalism and destruction. I think that part of the problem is that the ASI and the Archaeology Department are headed by IAS officers who come and go at short intervals. They are not scholars and have little interest in the academic and intellectual work of the department under them. It is time the government of India and the State government recruited scholars of international repute by invitation to head the ASI and the State Archaeology Department for a fixed tenure.
Personally, I think it is also tragic that the original estampages of thousands of inscriptions from Tamil Nadu are stored in the Epigraphy Branch of the ASI in Mysore, out of reach for researchers in the State. Originally, the office of the Government Epigraphist was at Udhagamandalam. Since the vast majority of inscriptions are in Tamil and in Tamil Nadu, the Epigraphy Branch of the ASI should have remained in Tamil Nadu. The State government did nothing to retain the office in Tamil Nadu. We can at least think of digitising the ink impressions available in Mysore and store them in Chennai, Tiruchi and Madurai for easy access to local scholars. There is very little coordination between the Archaeology Department and the universities, especially in Tamil Nadu. A recent, glaring example is that the ASI, while excavating at Adichanallur, claimed to have discovered a Tamil-Brahmi pottery inscription of antiquity. But no epigraphist from Tamil Nadu outside the Archaeology Department was allowed access to it. I am now told that the inscription never existed or has disappeared. There is no other recorded instance of Tamil-Brahmi inscription being found but erased owing to exposure to atmosphere if that indeed is the case.
What steps should be taken to protect the Tamil-Brahmi sites?
Just as sand quarrying is destroying the water wealth, granite quarrying is destroying the cultural wealth of Tamil Nadu. I am not hopeful, considering the money involved, that anything can be done to stop the destruction in either case in the near future. To tell you the truth, I don’t believe anything will be done.
The small Jaina community in Tamil Nadu is unhappy that the ancient Jaina cave inscriptions are being destroyed but they are powerless to stop it as the number of Jainas in the State is so small that they do not command enough votes… You have pricked my conscience.
http://www.frontline.in/static/html/fl2614/stories/20090717261407000.htm

courtesy  frontline.
-------------------------------------------------------------------------------------------
Ivar malai Palani:

ivar malai palanihttp://nevarneyox.com/watch?v=QJHH2qg068k

=====================================================
உத்தம்பாளையம்:
 உள்ள இவ்வூருக்கு வடமேற்கே மூன்று பர்லாங்கு தூரத்தில் பெரிய பாறைக்குன்றில் தீர்த்தங்கரர்களின் உருவங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஏறக்குறைய 21 சமணத் திருமேனிகள் இங்குக் காணப்படுகின்றன. இத்திருமேனிகளைச் செய்வித்தவர்களின் பெயர்களும் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.  இந்தச் சிற்பங்களுக்கருகில்
 தௌ¤வான நீருடைய சுனையொன்றிருக்கிறது. இந்தச் சுனையிலிருந்து இவ்வூரார் நீர் எடுத்துக்கொண்டு போகிறார்கள். 

Uthamapalayam is renowned for base relief sculptures carved on a hillock called Karuppannasamy kundra. This place is about 120 Kilometers far from Madurai in south west direction. This place lies in the vicinity of Theni district. This hillock has 19 beautifully carved Jain Teerthankara images in Kayotsarga and Padmasana posture. This marvelous panel is protected by a mandpam built by Archaeological survey of India. These images related to 9th century AD. There are several inscriptions found in Tamil and Vattezutu script above and below the sculptures which mention the Authorship to Ajjanandi and Arishtanemi periyar. Arishtanemi Periyar was Pupil of Ashtopavasigal. These Sculptures has also traces of paintings but these are obliterated.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


MADURAI JAIN HERITAG CENTRE, MADURAI, TAMILNADU, PROLOGUE

Madurai is so important and sacred for Jains from 300 century BCE to 13 CE as it has hills with Jaina Sculpture, caves, stone beds of Munis. Inscriptions in not less than 30 caves, about 200 Stone beds, 60 Inscriptions, 84 Tamil Brahmi Inscriptions, 100 Sculptures of Thirthankaras. There are Rock paintings in and around Madurai which have almost faded in many places.
Jain monks preferred hard rock to carve their abodes and now granite quarries are located near the abodes to exploit the minerals. In the process, the historical abodes are getting completely eroded. Intensive unauthorized quarries in and around Keelavalavu, Keelakuilkudi, Arittapatti villages are going on which resulted in caving in of Jain beds.

“MADURAI JAIN HERITAGE CENTRE (MJHC)” has been formed and registered in Madurai itself with sincere devoted persons who are already doing commendable service for the preservation of old Jaina monuments of Madurai hills.
In order to safeguard the hills from quarries and vandalism.
To promote pilgrimage tours, heritage tours to these hills.
To create awareness among the local people regarding importance of the heritage Jain centres.
To provide lodging & boarding facilities to the visitors and devotees coming from all over India and Abroad.
To arrange literary meetings, conferences, highlighting Jains contributions to the people, Tamil literature and culture.
To arrange festivals in all the hills once in a year.
MJHC purchased about two ground of land in a place opposite Vellaichamy Nadar College near Madurai Kamaraj University about 13 kms, away from Madurai town, nearer to Samana Malai (Jaina Hill) and building of 1200 sq.ft. of area constructed.  Sri Bhagawan Mahaveer Statue also installed about a year back at a total cost of about Rs.45 Laksh, collected from the people as Donation and Rs.4 Lakhs as Loan, which needs to be returned. It is functioning at Plot No.142, 4th Street, Maxworth Nagar (Near SBO School) Mela Kuyilkudi Road, Nagamalai Pudukottai, Madurai (Contact Cell No. 9486810858, Email – jainheritage@gmail.com).
Summing up it would be a wonder if the Jain Vestiges which survived for more than two thousand years remains as such for another century in the period of granite gust. There are programs to construct a prayer hall in and around Sri Bhagawan Mahaveer Statue for about 2050 sq.ft. at a cost of Rs.25 Lakhs immediately and construction of first floor for about 1250 sq.ft. at a cost of Rs.15 Lakhs at later date, over the present building for the use as conference hall at MJHC for which donations from public are invited, which if the Jain people take note of this will be a rich tribute that they will be paying to the disciples of MAHAVIRA and to maintain the magnificence that was
 MADURAIO 2000 years ago.   Contact:
Sri.  A.Chinna Durai Jain – President  9884266715 – engineer.acdurai@gmail.com
Sri.  Anantharaj Jain – Secretary   9486810858
Sri. A.P. Aravazhi Jain – Trustee  9442310894 – aparavazhi@gmail.com
Sri. S.Thanya Kumar Jain – Trustee   9444130764 – thanyakumar@gmail.com
Sri.  B.Santhanam Jain – Treasurer   9843064265 – bagawathysanthanam@yahoo.com
======================================================================
அழிந்து கொண்டு இருக்கும் சமண மலைகள்... குன்றுகள்!By -தஞ்சாவூர்க்கவிராயர்
First Published : 12 April 2015 10:44 AM IST
·        http://www.dinamani.com/weekly_supplements/kadhir/2015/04/12/%E0%AE%85%E0%AE%B4%E0%AE%BF%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81-%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%A3%E0%AF%8D%E0%AE%9F%E0%AF%81-%E0%AE%87%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%9A%E0%AE%AE/article2760672.ecehttp://www.dinamani.com/weekly_supplements/kadhir/2015/04/12/%E0%AE%85%E0%AE%B4%E0%AE%BF%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%81-%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%A3%E0%AF%8D%E0%AE%9F%E0%AF%81-%E0%AE%87%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%9A%E0%AE%AE/article2760672.ece
தமிழ் அறிஞர் அ.பு.அறவாழி, சமணசமயத்தைச் சேர்ந்தவர். ஆனாலும் பெளத்த, சமண இலக்கியங்கள் மட்டுமன்றி, சங்க இலக்கியங்கள் சைவ, வைணவ இலக்கியங்கள் பற்றி எல்லாம் இலக்கியப் பேருரைகள் நிகழ்த்தி இருக்கிறார். கம்பீரமான குரல்வளம். டாக்டர் மு.வ. முதலான தமிழ் அறிஞர்களிடம் நேரிடையாகப் பாடம் கேட்டவர். தமிழ்நாடு சமணப் பேரவைத் தலைவர். வந்தவாசிக்கருகில் திருக்குறள் மண்டபம் நிறுவி நடத்தி வருகிறார்.    தமிழக அரசின் கல்வித்துறையில் நீண்ட காலம் ஆசிரியப் பணி. மாவட்ட கல்வி அதிகாரியாகப் பணிபுரிந்து ஓய்வுபெற்றவர்

 சமண சமயத்தைப் பின்பற்றுவோர் எண்ணிக்கை தமிழ்நாட்டில் குறைவாகத்தான் உள்ளது இல்லையா? ஏன் அப்படி?
 சமண சமயத்தின் கடுமையான கொள்கைகள் தாம் காரணம். தீதும் நன்றும் பிறர்தரவாரா, கொல்லாமை, புலால் உண்ணாமை போன்ற நெறிமுறைகளை வழுவாமல் கைக்கொள்ள வேண்டும். காசே கடவுள் என்னும் உலகில், மிகுபொருள் விரும்பாமையைப் போற்ற வேண்டும். இவை போன்றவற்றை காரணங்களாகச் சொல்லலாம்.
 சமணசமயம் மிகப்பழமையான மதம் என்பதற்கு என்ன ஆதாரம் இருக்கின்றது?
ரிக் வேதத்தில் சமணத்தின் முதல் தீர்த்தங்கரர் பற்றிய குறிப்பு வருகிறது. கைலங்கிரியில் நிர்வாணம் அடைந்த முதல் தீர்த்தங்கரரை ரிக் வேதம் புகழ்கிறது. வர்த்தமான மகாவீரர் தான் 24வது தீர்த்தங்கரர். அவர் பரி நிர்வாணம் அடைந்த இடம் பீஹாரில் பவாபுரி என்ற இடத்தில் இருக்கிறது..
தேசூர் அருகே (திருவண்ணாமலை மாவட்டம்) விடால் என்ற இடத்தில் பெண்களுக்கான தனிப் பல்கலைக்கழகம் இயங்கியிருக்கிறது..சங்க இலக்கியத்தில் பழந்தமிழர்களிடையே நிலவிய கள் உண்ணுதல், புலால் உண்ணுதல் பற்றிய பழக்கவழக்கங்கள் குறித்து பாடல்கள் உள்ளன.  "பெரிய கட்பெறினே எமக்கீயு மன்னே' என்ற ஒளவையாரின் பாடலில் இருந்து பெண்களும் கள்  அருந்தினர் என்பது தெரிய வருகிறது. தலைவன் தலைவி, காதல், பிரிவு துயர் பற்றி எல்லாம் சங்க பாடல்கள் உள்ளன. சங்ககாலத்திற்கும் சில நூற்றாண்டுகள் முன்னதாகவே சமணம் தமிழகத்தில் பின்பற்றப்பட்டது என்பதற்குத் தமிழ்பிராமி கல்வெட்டுகளும் சமணப்பள்ளிகளும் சான்று பகருகின்றன.
சங்கம் மருவிய காலத்தில் தோன்றிய திருவள்ளுவர் கள்ளுண்ணாமைக்கும், புலால் உண்ணாமைக்கும் தனி அதிகாரங்கள் வைத்திருக்கிறார். காமத்துப் பாலாய்  இருந்தாலும், அதிலே தலைவனும் தலைவியும் தழுவிக் கொள்ளும் போது பெறும் இன்பம் தாம் ஈட்டுகிற செல்வத்தை பிறரோடு பகிர்ந்துண்ணும் போது கிடைக்கும் இன்பத்தைப் போன்றது என்று பேசுகிறார். நிலையாமை குறித்தும் திருக்குறள் பேசுகிறது. 
இந்தக் காரணங்களை வைத்துக் கொண்டு திருக்குறள் சமணசமய நூல் என்று ஒரு சாரார் கூறுவதை ஏற்க முடியுமா?
திருக்குறள் சமணசமய நூல்.  குந்தகுந்தர் என்ற சமணமுனிவர் அதன் ஆசிரியர் என்பது தமிழ்ச் சமணர்கள் நம்பிக்கை. திருக்குறள் பொதுமறை என்னும் கருத்து வலுப்பெற்றதால் தான் அது இன்னும் எல்லோராலும் போற்றப் பெறுகிறது. திருக்குறள் சமணசமய நூல்தான் என்பதை ஜீவபந்து ஸ்ரீபால் தக்க ஆதாரத்துடன் நிறுவியிருக்கிறார்.
வந்தவாசியில் திருக்குறள் மன்ற மண்டபம் கட்டியிருப்பது சமய அடிப்படையில் தானா?
நிச்சயமாக இல்லை. தொல்லியல் ஆய்வு அறிஞர் ஐராவதம் மகாதேவன் இங்கே பொன்னூர் மலை என்னும் நீலகிரி மலைக்கு ஆய்வுக்காக வந்திருந்தார்கள்.அவர்களுக்கு திருக்குறள் ஆசிரியராகக் கருதப்படும் ஏலாச்சாரியார் பாதச் சுவடுகள் மலையில் இருப்பதைக் காட்டினோம். ஐராவதம் மகாதேவன் மிகவும் வியந்து திருக்குறள் ஆசிரியர் பாதங்கள் இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் இந்த இடத்தில் திருக்குறள் ஆய்வு மையம் அமைத்தால் பொருத்தமாக இருக்கும் என்றார். அவர் வாக்கு பலித்தது . நாங்கள் ஒன்று சேர்ந்து திருக்குறள் ஆய்வு மையம்  பசுமைச்சூழலில் நிறுவி உள்ளோம். இரண்டு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை ஆய்வுப் பேருரைகள் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன. இதுவரை இருபத்திமூன்று ஆய்வுப் பேருரைகள் நிகழ்த்தப்பட்டுள்ளன. அவை நூல்வடிவமும் பெற்றுள்ளன. அவற்றுள் இருபத்திரண்டு பேருரைகள் சமணர் அல்லாதவரால் நிகழ்த்தப் பெற்றவை.
சமணத்துறவிகள் குறிப்பாக திகம்பரத் துறவிகள் பிறந்த மேனியாக பக்தர்களுக்கு பொது இடங்களில் காட்சி தருவது ஒரு மனரீதியான அதிர்வை ஏற்படுத்துகிறதே...
ஆடை உள்பட அனைத்தையும் துறந்து கானகம் சென்ற அத்துறவிகளை மக்கள் தான் தேடிச் சென்று வணங்கினர். மாதக்கணக்கில் உணவின்றி வாழ்ந்த அவர்களுக்கு உணவளித்தனர். திகம்பரத் துறவிகள் திசைகளாகிய ஆடைகளை உடுத்தினர். அவர்களை நாடிச் சென்றவர்களுக்கு அவர்கள் அறம் உரைத்தனர். துறவிகள் தங்கி இருந்த பள்ளிகளுக்கருகில் பாறைகளில் குழிகள் போல காணப்படும். மூலிகைகளைக் கொண்டுவந்து அதில் அரைத்து மக்களுக்கு மருந்து கொடுத்தனர். அவர்களை நாடி வந்தவர்களுக்கு அடைக்கலமும் அளித்தனர். மலைகளில் சமணத்துறவிகள் தங்கியிருந்த குகைகளில் கற்படுக்கைகள் பலரால் அமைக்கப் பெற்றன. அவை சார்ந்த வரலாற்றுப் பதிவுகளே தமிழ் பிராமிகல்வெட்டுகள். சமணப்பள்ளிகள் மக்கள் நல மையங்களாக விளங்கின.
பதிற்றுப் பத்தில் மூன்று சேர மன்னர்கள்- பாட்டன், மகன், பேரன் என்ற தலைமுறையினர் சமண முனிவர்களுக்கு கற்படுக்கைகள் அமைத்துக் கொடுத்த செய்தி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பிறந்த மேனியாய் மலைகளின்மீது அத்துறவிகள் தவம் செய்த இடங்களில் எல்லாம் எழுமிச்சம் புற்கள் வளர்ந்திருந்தன. இவை கொசுக்களை விரட்டும் மணம் கொண்டவை. துறவிகளின் வெற்றுடம்பைக் காக்க இயற்கை காட்டிய கருணை இது.
மதுரையைச்சுற்றி குன்றங்கள் இருந்தன இவை எண்பெரும் குன்றங்கள் என்று அழைக்கப்பட்டன. அங்கே சமணத்துறவிகள் வாழ்ந்திருந்தனர் ஊருக்குள் வந்த துறவிகள் சூரியன் மறைந்த பிறகு மலைக்கு பயணப்படமாட்டார்கள் என்பதால் ஊருக்குள்ளேயே மன்னர்கள் அவர்களுக்கு பொய்க்குன்றங்கள் அதாவது செயற்கைக்குன்றுகள் கட்டிக் கொடுத்ததாக வரலாற்றுக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. மதுரைக்காஞ்சி இத்தகைய துறவியரை நீராடாமேனியர் என்ற குறிப்பிடுகிறது. இவர்கள் குளிப்பதில்லை, பல்துலக்குவதில்லை ஆனால் அவர்களின் மேனி தகதகவென்று மின்னுமாம். கலித்தொகையிலும் சங்க இலக்கியங்களிலும் இத்துறவிகள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.
இவர்களைத் தமிழகத்தின் சித்தர் மரபைச் சேர்ந்தவர்களாக குறிப்பிடலாமா?
அருகர், சித்தர் என்று சமணம் பேசும் அந்த நிலை வேறு. நீங்கள் குறிப்பிடும் பதினெண் சித்தர்கள் நிலைவேறு. ஓர் நல்லுயிர் தன்னுடைய தவத்தினாலே, நெறி நிற்றலினாலே அடையும் உயர்நிலை தான் அருக, சித்த நிலை. இதற்கும் நீங்கள் குறிப்பிடும் நிலைக்கும் தொடர்பில்லை.
சமண இலக்கியங்கள் என்று அறியப்பட்டிருப்பவை எவை?
ஜீவபந்து ஸ்ரீபால் "தமிழகத்தில் ஜைனம்' என்ற நூலில் மொத்தம் 104 சமண நூல்கள் இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அவற்றுள் இலக்கணம் ஜோதிடம், நிகண்டு, ஓவியம் மற்றும் இசைநூல்களும் அடக்கம். இவற்றுள் 52 நூல்கள் மட்டும் அச்சேறிஉள்ளன. இவற்றைத் தவிர ஆடிப்பெருக்கில் தூக்கிப் போடப்பட்டவை பல. உண்மையான தெய்வீக நூல் எனில் அது ஆற்றின் போக்கை எதிர்த்து வரும் என்ற பொய்க் கூற்றினை நம்பி அதனைப் பரிசோதிக்க வீட்டிலிருந்த பழஞ்சுவடிக் கட்டுகளை பலர் ஆற்றிலே தூக்கிப்போட்டனர். எத்தனையோ அரும்பெரும் தமிழ்ச்சுவடிகளோடு சமண இலக்கிய நூல்களும் ஆற்றோடு போய் அழிந்துபட்டன.
தற்போது ஐஞ்சிறுங் காப்பியங்கள் என்று அழைக்கப்படும் நூல்கள் முழுவதும் சமண நூல்களே. ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் சிலப்பதிகாரம், சீவகசிந்தாமணி, வளையாபதி ஆகிய மூன்றும் சமணம். மணிமேகலையும் குண்டலகேசியும் பெளத்தம். நீதிநூல்களில் பெரும்பகுதி ஏலாதி, சிறுபஞ்சமூலம், நாலடியார் பழமொழி நானூறு ஆகியவை சமண நூற்களாகும்.
சமணசமயம் தமிழ்நாட்டில் எங்கெல்லாம் தழைத்தது என்று சொல்ல முடியுமா?
தமிழ்நாட்டில் சமணம் இல்லாத இடமே இல்லை தமிழ்நாட்டின் பல பகுதிகளில் சமணத்தின் வரலாற்று எச்சங்களைக் காணலாம். ஒரு முறை மதுரையிலிருந்து அருப்புக் கோட்டை செல்லும் வழியில் கோயிலாங்குளம் என்ற ஊரில் மூன்று தீர்த்தங்கரர் சிலைகள் இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டு பார்க்கப் போனோம். அங்கு வந்த ஒரு பெரியவர், ""நீங்கள் சமணரா?'' என்று கேட்டார். சாலை ஓரத்தில் அந்த சிலைகள் கேட்பாரற்றுக் கிடந்ததாகவும் தீபக் ஜெயின் என்ற கலெக்டர் இந்த சிலைகளை எடுத்து வந்து மேடையில் வைத்து பாதுகாக்க ஏற்பாடு செய்தார் என்றும் தெரிவித்தார். ""நாங்கள் வெள்ளிக்கிழமை தோறும் இந்த சாமி சிலைக்கு பொங்கல் வைக்கிறோம். நீங்கள் இப்படியே என்னோடு வந்தால் வயல் வரப்புகளில் கவிழ்ந்து கிடக்கின்ற கற்றகடுகளை நிமிர்த்தினால் அவை தீத்தங்கரர் சிலைகளாக இருக்கும்'' என்றார். தமிழ்நாட்டின் பல இடங்களிலும் கவனிப்பாரின்றி கிடக்கும் கற்றகடுகளைப் புரட்டிப்பார்த்தால் அவை சமண தீர்த்தங்கரர் சிலைகளாக இருப்பதை காணலாம்.
=================================================================================================இப்போது சமண முனிவர்கள் தங்கியிருந்த மலைகளும் குன்றுகளும் குவாரிகளால் அழிக்கப்பட்டு வருகின்றன. இதனைத் தடுத்து நிறுத்த உங்கள் அமைப்பின் சார்பாக என்ன செய்கிறீர்கள்?
தமிழ்நாடு முழுவதும் எங்கெல்லாம் தொன்மையான வரலாற்றுச் சின்னங்கள் அழிக்கப்படுகின்றனவோ அவையெல்லாம் சமணம் சார்ந்தவையாக இருப்பது கொடுமை. இதனை தடுத்து நிறுத்த வழக்குகள் தொடுத்து வருகிறோம். இரண்டு வழக்குகளில் தீர்ப்பு வந்திருக்கிறது. ஒன்று ஓணம்பாக்கம். மற்றொன்று பெருமாள் மலை, கரடிப்பட்டி மலையென்று சொல்லப்படும் பகுதி. இப்போது பெருமாள் மலையில் பெரும்பகுதி காணாமல் போய்விட்டது. மிஞ்சியிருக்கும் ஒரு குன்றில் தீர்த்தங்கரர்களின் திருவுருவங்கள் உள்ளன. தமிழ் பிராமி எழுத்துக்கள் காணப்படுகின்றன. மதுரையில் லாலாலஜபதி ஒரு புகழ்மிக்க வழக்கறிஞர். அவர் மதுரையைச்சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் சமணர்களின் வரலாற்று அடையாளங்கள் அழிக்கப்படுவதை எதிர்த்து, தனிப்பட்ட முறையில் போராடி வருகிறார். இவர் சமணர் அல்ல என்பதைக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன். மேற்கு வங்கத்தில் ஆட்சியராக பணியாற்றி அண்மையில் இயற்கை எய்திய திருமதி ஸ்ரீபிரியா லாலாலஜபதியின் மனைவி இவரும் சமணவரலாற்று எச்சங்கள் காக்கப்பெறல் வேண்டும் என்பதில்  நாட்டம் கொண்டிருந்தவர். தற்போது அரசுத் தரப்பில் மேற்கொண்டுள்ள குவாரிகள் பற்றிய விசாரணையின் மூலமாக குவாரிகளால் பாதிக்கப்பட்ட சமண வரலாற்றுச் சின்னங்கள் பற்றி கூறியுள்ளோம். அரிட்டாபட்டி போன்ற இடங்களில் குவாரி தோண்ட அனுமதி கொடுக்கக்கூடாது என்று மதுரை சமண பண்பாட்டு மன்றத்தின் செயலர் சார்பில் கோரிக்கை மனு கொடுத்துள்ளோம். தனிப்பட்ட முறையிலும் அமைப்பு ரீதியாகவும் இப்போராட்டம் தொடரும்.
=========================================================================Malaipatti(Putthur malai) Usilampatti.








There are several places in Tamil Nadu where sculptures of the Jain Tirthankaras, or the Buddha, have been converted into Hindu idols, Mr. Gandhirajan said.
A Jain site at Puthurmalai near Usilampatti, about 35 km from Madurai, has three bas-relief sculptures of Mahavira, Adinatha and Parsvnath. But they have been transformed into idols of Brahma, Vishnu and Shiva. Vishnu and Shiva sport vermilion (kumkum) and holy ash. Since three more heads could not be added to one of the sculptures to make it look like Brahma, a legend in Tamil proclaims it as Brahma, he said.
Kuppalnatham.






Treading on a less trodden path is not only adventurous but also springs up bolts from the blue – how people lived centuries ago and now how people have become raconteurs of the past.

One such place that has lot of history and word-of mouth story is Poyyamalai or Poigaimalai at Kuppalnatham.
Like many historical facets that become victim of vagaries of time and nature and flippant nature of the people as well, the Jain caves here are in a dire state.
A right turn on the Sedapatti road leads to the hillock through another village named K. Andipatti. The first sight of the hillock give butterflies in the stomach.
Mammoth boulders balance each other looking quite precarious at that height. After walking past a dry river , one has to go up a newly-built staircase that leads to the cave. It looks further caved in due to a huge rock rolling down. . The villagers follow all rituals of a Hindu Temple here thought it is known as the ‘Samanar Kovil'.
In local parlance, the temple is known as ‘Pancha Pandavar Padukkai'. The sculptures of ‘thirthankaras' are bathed in butter, kumkum and turmeric powder.
“Sculptures of Mahavir, Parsuvanathar, Neminathar and Yakshis - Padmavathi and Ambika - are found at Kuppalnatham belonging to 9th and 10th Century A.D,” says C. Shanthalingam, retired Archaeological Officer.
He also says the hillock has a mutilated Tamil language Vattezhuthu script inscription that has a reference to Achanandhi, a Jain reformer who lived around Madurai and spread Jainism around Tamil Nadu.
Sanskrit copper plate
In 1978, Art History professor R. Venkatraman unearthed a copper plate written in Sanskrit belonging to the King Venkata II of Vijayanagar Empire in 16 {+t} {+h} century A.D. He says that the plate reveals that 96 Brahmin families of Pundits from Andhra Pradesh were brought to Kuppalnatham. Consequently, a city was formed by joining five villages – Kuppalnatham, Mangarevu, Chinna Kattalai, Periya Kattalai and Sedapatti and named ‘Pancha Langula Sathpuram.'
The word ‘Pancha' means five while ‘Langula' and ‘Sathpuram mean plough and ‘nallur' respectively. The plate also has details about yield from village lands being donated to Brahmin pundits. Besides, the plate also has verses eulogising the king.
“The concept of making a new settlement for Brahmins is known as ‘Bhramadeyam' which emerged in the Gupta kingdom and became a pattern later,” says Professor Venkatraman, adding that settlements were usually made in the multiples of 24. “The multiples of 24 might refer to Gayathri mantra's 24 lines,” he observes.
Word-of-mouth story
On the contrary, locals say that 18 Siddhars took refuge in the cave and they attained divinity. Even today, pujas are performed as in a Hindu temple and people also believe that whenever cows fails milking and vegetation gets affected by insects, the temple priest performs puja and gives sacred ash to be strewn around the field.
“The next day, the insects would be totally destroyed,” says S. Perumal Pujari of the temple. The title pujari was given to Perumal as his ancestors have been performing pujas for years together.
Steps on the other side of hillock lead to ‘Malai Perumal Temple' on the top. Except for the ‘dhuba sthambam' (a pole to light lamp), there are two dismantled structures resembling a room. The crumbled bits and ‘dhuba sthambam' infer the presence of a temple centuries ago and it is beyond redemption.
S.S.KAVITHA
courtesy to HINDU

CHATLINE Some people make history. Some people are made for history — C. Santhalingam is one of them. S.S. Kavitha meets him
Retired archaeological officer C. Santhalingam is a mobile storehouse of historical dates, kings and kingdoms — he is sought after by students and scholars alike for information. I am no exception either, seeking his help in identifying heritage sites in and around Madurai for the column ‘Namma Madurai'.His eyes gleam with passion while talking about heritage structures, murals and frescos. The observant scholar sniffs out hidden history even from the remotest of villages. With a bright smile, he ascertains the age and its importance at a glance. He marvels at the antiquity and uniqueness of ancient structures. Even with slender evidence available, he is able to provide the whole picture.“There is a pattern in everything. We substitute the missing pieces and give a shape to it,” says C. Santhalingam.As Secretary of ‘Pandyanaadu - Centre for Historical Research', he is busy helping scholars pursuing doctorates. From discovering roman coins at Maangudi near Rajapalayam and Alagankulam near Ramanathapuram, publishing half-a-dozen books including the history of Dharmapuri district, Santhalingam has come a long way.
Born in Neeravi near Kamudhi, son of a handloom weaver and farmer, this zoology graduate switched to Tamil literature for his post graduation.His inspiration was Dr. Nagaswami, popularly known as ‘people's archaeologist'. Santhalingam closely followed his footsteps and that helped him to develop interest in learning about the past. “Apart from subject knowledge, I learnt punctuality from Dr. Nagaswami,” he says.His association with Iravatham Mahadevan, eminent scholar epigraphist who worked on Indus script, widened his horizon.Mr.Santhalingam, says this city-based forum will reach out to interested persons in 10 districts – Madurai, Virudhunagar, Dindigul, Theni, Ramanthapuram, Pudukottai, Sivaganga, Kanyakumari, Tirunelveli and Tuticorin – which constituted the then Pandya country. The forum will also guide research scholars, conduct training courses in inscription reading, seminars and workshops besides establishing a full-fledged reference library. Besides, he also gives lectures to participants of Green Walk, a visit to historical places in and around Madurai                     ------------------------------------------------------------------------------------------------------







Karaikkeni- Madurai
A team of epigraphists unearths it during survey The head of the image is adorned with a triple umbrella, representing the three different worlds. Besides, twochowribearers, popularly known as Yakshas, are standing on either side of the image.
MADURAI: A team of epigraphists here have come across a Jain sculpture of Lord Mahavir, which belonged to the 9th-10th century, while undertaking survey in Karaikkeni, a village in Peraiyur taluk near here.
Thanks to an intensive epigraphic survey programme launched by T.S. Sridhar, Special Commissioner of Department of Archaeology, the team from Madurai comprising P. Rajendran, V. Vedachalam and C. Santhalingam discovered this Jain relic.
Disclosing the finding here on Saturday, Mr. Sridhar said the sculpture was considered unique one of the masterpieces owing to some exquisite workmanship and aesthetic beauty.
In the sculpture, Lord Mahavira is found seated in the arthapariyanka asana (a yogic posture) on asimha peeta (pedestal with figurines of lion engraved on it). The face and hands of the stone image have been defaced and broken. The sculpture is 4 feet high and 2.5 feet wide.
The image is found sitting under a papal tree. The encircled branches are intricately chiselled. The head of the image is adorned with a triple umbrella, representing the three different worlds. Besides, twochowri bearers, popularly known as Yakshas, are standing on either side of the image. They are also very finely sculptured with crowned head.
Yet another proof
The finding has reaffirmed the fact that Jainism was thriving in the Madurai region. Through the inscriptions, one could ascertain that Jainism set its foot in Madurai in 3rd century BC, according to Mr. Sridhar.
Thereafter, the religion faced a decline owing to the impact of Bhakthi Movement.
The Jain sculptures found in Yanaimalai, Keezhakuyilkudi, Arittapatti, Karungalakudi etc attest the resurgence of Jainism during the 9th and 10th century under the patronage of Pandya rulers, he said.
During the same period, Jainism flourished south of Madurai in places such as Kovilangulam, Puliyuran, Thoppulakkarai, Palavanatham and Pandhalkudi where Jain sculptures were found, he added.
The team had completed epigraphical survey in Madurai, Theni and Dindigul districts and the work in Virudhunagar was under progress, said Mr. Sridhar.

Thanks  Mr. Vinod Rajan  ( Scotland), who provide Adhinatha Tamil Brahmi Font to convert Tamil font into Brahmi font Inscription http://www.virtualvinodh.com       

Thanks  to Dr.  S. Santhalingam Tamil Nadu  State Archaeological Department ,  (retd.) Madurai,  who corrected the Brahmi inscription of 93 nos. of 30 places,
Introduced by  Shri. Aravazhi  Tamilnadu samanaperavai  Thalaivar and  Prof. Thanyakumar Editor Mukkudai  Magazine Taminaduwho encouraged  me.

No comments:

Post a Comment